728x90 AdSpace

  • ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

    Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2021

    Απόλυτη δικαίωση για το εκκλησιαστικό συμβούλιο της Ευαγγελιστρίας η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας που έδωσε στην δημοσιότητα η ιστοσελίδα της Ιεράς Συνόδου

     
    Στην ιστοσελίδα της Ιεράς Συνόδου δημοσιεύθηκε η απόφαση του συμβουλίου επικρατείας με αριθμό 1327/2021 που δικαιώνει απόλυτα τον Ιερό Ναό Ευαγγελίστριας και τον απαλλάσσει από κάθε κατηγορία για τις ενέργειές του που έχουν άμεση σχέση με το κτίριο που σήμερα έχει ολοκληρωθεί για το συσσίτιο της αγάπης Μέσα από την ανάγνωση του κατηγορητηρίου γίνεται εύκολα αντιληπτό πόσο δύσκολος ήταν ο δρόμος που χρειάσθηκε να διαβούν ο Ιερέας Ελευθέριος Μίχος και το εκκλησιαστικό συμβούλιο για να ολοκληρωθεί με επιτυχία η προσπάθειά τους. Στην δημοσιευθείσα απόφασης αναφέρονται τα ακόλουθα :
    ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
    ΤΜΗΜΑ Ε΄
    Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 2 Οκτωβρίου 2019, με την εξής σύνθεση: Αθ. Ράντος, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Ε΄ Τμήματος, Μ. Σωτηροπούλου, Ρ. Γιαννουλάτου, Σύμβουλοι, Δ. Βασιλειάδης, Χρ. Παπανικολάου, Πάρεδροι. Γραμματέας η Ε. Οικονόμου.
    Για να δικάσει την από 15 Μαρτίου 2019 αίτηση:
    της Ελένης Ευσταθίου του Ιωάννη, κατοίκου Ναυπλίου (Περιοχή Ευαγγελίστριας), η οποία παρέστη με τον δικηγόρο Βασίλειο Κολλιόπουλο (Α.Μ. 14696), που τον διόρισε με πληρεξούσιο,
    κατά των: 1. Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, ο οποίος παρέστη με τη Μαρία Οικονόμου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία κατέθεσε δήλωση, σύμφωνα με το άρθρο 26 του ν. 4509/2017, περί μη εμφανίσεώς της, 2. Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο οποίος παρέστη με τη Γεωργία Καφήρα, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και 3. Εκκλησίας της Ελλάδας, που εδρεύει στην Αθήνα (Ιασίου 1 και Ιω. Γενναδίου 14), η οποία παρέστη με τον δικηγόρο Θεόδωρο Παπαγεωργίου (Α.Μ. 24288), που τον διόρισε με ειδική εντολή και πληρεξουσιότητα της Ιεράς Συνόδου της,
    και κατά της παρεμβαίνουσας Ενορίας του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Ναυπλίου, η οποία παρέστη με τον ίδιο ως άνω δικηγόρο Θεόδωρο Παπαγεωργίου, που τον διόρισε με απόφαση του Μητροπολιτικού Συμβουλίου Αργολίδας.
    Με την αίτηση αυτή η αιτούσα επιδιώκει να ακυρωθούν: α. η υπ’ αριθμ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΑΧ/242330/131309/15778/7041/11.12.2013 απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, β. η υπ’ αριθμ. ΥΠΠΟΑ/ ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΑΧ/Φ4/246188/133488/16044/7166/24.12.2013 απόφαση του Τμήματος Αρχαιολογικών Χώρων Μνημείων και Αρχαιογνωστικής Έρευνας της Διεύθυνσης Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του ίδιου Υπουργείου, γ. το υπ’ αριθμ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ ΔΙΠΚΑ/ΕΦΑΑΡΓ/379240/ 248144/7643/26.9.2017 έγγραφο της Διευθύντριας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αργολίδας, δ. η υπ’ αριθμ. 111/1.3.2018 έγκριση δόμησης της Διεύθυνσης Αρχιτεκτονικής, Οικοδομικών Κανονισμών και Αδειοδοτήσεων της Γενικής Γραμματείας Χ.Σ.Α.Π. του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ε. η υπ’ αριθ. 9/16.3.2018 άδεια δόμησης του Τμήματος ΄Εκδοσης Αδειών Δόμησης της Διεύθυνσης Υπηρεσίας Δόμησης της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως.
    Οι πληρεξούσιοι των διαδίκων που εμφανίστηκαν δήλωσαν, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 21 του Κανονισμού Λειτουργίας του Δικαστηρίου, ότι δεν θα αγορεύσουν.
    Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Παρέδρου Δ. Βασιλειάδη.
    Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι
    Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
    Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν Ν ό μ ο
    1. Επειδή, για την άσκηση της κρινόμενης αίτησης καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (e παράβολο-264970534959 0514 0080/2019).
    2. Επειδή, πριν από τη συζήτηση της υπόθεσης η αιτούσα υπέβαλε στο ακροατήριο, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της, αίτημα αναβολής της συζήτησης, συνοδευόμενο από το προβλεπόμενο στο νόμο παράβολο (e-παράβολο 299859280959 1202 0008/2.10.2019). Το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα αυτό και προχώρησε στη συζήτηση της υπόθεσης. Κατόπιν τούτου, συντρέχει νόμιμη περίπτωση επιστροφής του ανωτέρω παραβόλου στην αιτούσα, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 5 του άρθρου 33 του π.δ. 18/1989 (Α΄ 8), όπως αυτή προστέθηκε με το άρθρο 36 παρ. 1 ν. 4446/2016 (Α΄ 240) και αντικαταστάθηκε στη συνέχεια με το άρθρο 40 παρ. 2 ν. 4465/2017 (Α΄ 47).
    3. Επειδή, με την αίτηση αυτή, όπως συμπληρώθηκε με το παραδεκτώς κατατεθέν από 19.3.2019 δικόγραφο προσθέτων λόγων ακυρώσεως, ζητείται η ακύρωση: α) της ΥΠΠΟΑ/ ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΑΧ/ Φ4/242330/131309/15778/7041/11.12.2013 απόφασης του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, με την οποία, κατόπιν αιτήσεως του Ι. Ν. Ευαγγελιστρίας Ναυπλίου, του Δήμου Ναυπλιέων και της α.ε. «Αναπτυξιακή Ν. Αργολίδας Αναπτυξιακή Α.Ε. ΟΤΑ», εγκρίθηκε η προμελέτη για την ανέγερση νέου κτιρίου κοινωνικού χαρακτήρα στον χώρο του Ι. Ν. Ευαγγελιστρίας Ναυπλίου [κτιρίου συσσιτίων], β) της ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΑΧ/Φ4/246188/ 133488/16044/7166/ 24.12.2013 πράξης της Προϊσταμένης της Διεύθυνσης Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων (ΔΙΠΚΑ) του ίδιου Υπουργείου, με την οποία θεωρήθηκε από αρχαιολογικής πλευράς η οριστική μελέτη του έργου, γ) του εγγράφου ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΕΦΑΑΡΓ/379240/248144/ 7643/26.9.2017 της Διευθύντριας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αργολίδας, με το οποίο γνωστοποιήθηκε στον μελετητή του έργου ότι εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ η ανωτέρω προσβαλλόμενη (υπό β΄), με την οποία θεωρήθηκε η οριστική μελέτη του έργου, δ) της 111/1.3.2018 έγκρισης δόμησης, που χορηγήθηκε από τη Διεύθυνση Αρχιτεκτονικής, Οικοδομικών Κανονισμών και Αδειοδοτήσεων (ΔΑΟΚΑ) του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), για την ανέγερση κτιρίου παροχής συσσιτίων και την κοπή δένδρων στο ακίνητο του Ι.Ν. που βρίσκεται στο οικοδομικό τετράγωνο (ΟΤ) Γ 356 στην περιοχή της «Πρόνοιας» Ναυπλίου και ε) της 9/16.3.2018 άδειας δόμησης της Διεύθυνσης Υπηρεσίας Δόμησης της Δ.Ι.Σ. της Εκκλησίας της Ελλάδος, με την οποία επετράπη η ανέγερση του κτιρίου.
    4. Επειδή, η υπόθεση, καθ’ ο μέρος αφορά την προσβολή της έγκρισης και της άδειας δόμησης (ανωτ. σκ. 3, πράξεις υπό δ΄ και ε΄), ανήκει, κατ’ άρθρο 1 (παρ. 1 περ. θ΄) του ν. 702/1977 (Α΄ 268), όπως ισχύει, στην αρμοδιότητα του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών. Το Δικαστήριο, όμως, κρίνει ότι, λόγω της συναφείας των προσβαλλόμενων πράξεων, κατά τα εκτιθέμενα στην επόμενη σκέψη, και για λόγους οικονομίας της δίκης, η υπόθεση πρέπει να κρατηθεί και να εκδικασθεί εξ ολοκλήρου από το Συμβούλιο της Επικρατείας, σύμφωνα το άρθρο 34 παρ. 1 του ν. 1968/1991 (Α΄ 150).
    5. Επειδή, εν όψει του ότι, κατά νόμο, η έκδοση έγκρισης και άδειας δόμησης για την ανέγερση κτιρίου σε περιοχή διεπόμενη από την αρχαιολογική νομοθεσία προϋποθέτει την προηγούμενη χορήγηση της αντίστοιχης αρχαιολογικής άδειας, οι προσβαλλόμενες πράξεις είναι συναφείς μεταξύ τους και παραδεκτώς συμπροσβάλλονται με το αυτό δικόγραφο (ΣτΕ 5015/2013).
    6. Επειδή, η αιτούσα με έννομο συμφέρον ασκεί την κρινόμενη αίτηση, ισχυριζόμενη, αφενός, ότι κατοικεί πλησίον του ανωτέρω Ο.Τ. (Γ 356) και βλάπτεται από τις προσβαλλόμενες πράξεις οι οποίες αλλοιώνουν το φυσικό, πολιτιστικό και οικιστικό περιβάλλον της περιοχής και, αφετέρου, ότι υφίσταται και οικονομική ζημία, καθόσον μη νομίμως επετράπη η δόμηση στο συγκεκριμένο ακίνητο, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται δύο ακίνητα συνιδιοκτησίας της εμβαδού 211,60 τ.μ. χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η τακτοποίησή τους με προσκύρωση και χωρίς να έχει λάβει την αποζημίωση που δικαιούται.
    7. Επειδή, η Ενορία του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Ναυπλίου (νπδδ μετά του Ι.Ν.) με έννομο συμφέρον και εν γένει παραδεκτώς παρεμβαίνει στη δίκη προς διατήρηση της ισχύος των προσβαλλόμενων πράξεων [άρθρα 1 παρ. 4 ν. 590/1977, 1-3 Κανονισμού 8/1979 της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος (Α΄ 1/1980), β.δ. από 23.10.1911 (Α΄ 309), πρβλ. ΣτΕ 1729/1977 Ολ., 199/1983, 306/1991, 2163/1992, 2164/1992, 1794/1994 7μ., 232/1995, 1435/1998, 2881/2000, 951/2002 κ.ά.].
    8. Επειδή, με το από 25.2.1922 β.δ. (Α΄ 28) κηρύχθηκαν ως προέχοντα Βυζαντινά μνημεία, μεταξύ άλλων, τα κάστρα Παλαμήδι και Μπούρτζι του Ναυπλίου, ακολούθως δε, με την 11707/14.6.1966 απόφαση του Υπουργού Προεδρίας της Κυβερνήσεως (Β΄ 429) χαρακτηρίσθηκαν ως αρχαιολογικοί χώροι και ιστορικά διατηρητέα μνημεία η «Ακροναυπλία μετά του υψώματός της» και «το φρούριον του Παλαμηδίου με ζώνην προστασίας το ύψωμά του». Με την 24843/ 3.12.1971 απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Επιστημών (Β΄ 995) χαρακτηρίσθηκαν ως τόποι ιστορικοί και ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους η θέση του λόφου «Κουτσούρια», η έκταση «από της θέσεως Λαγούμια μέχρι του Ν. της Ευαγγελιστρίας» και η περιοχή «Ζυμβρακάκη» του Ναυπλίου. Το έτος 1990 ο Υπουργός Πολιτισμού, με το ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/ Φ30/8801/187/27.2.1990 έγγραφό του, εισηγήθηκε προς το Υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ την έκδοση π.δ. με αντικείμενο τον καθορισμό έξι ζωνών προστασίας (Α Β, Γ, Δ, Ε και ΣΤ) και όρων δόμησης στην ευρύτερη περιοχή του Παλαμηδίου - Ναυπλίου, προκειμένου να υπάρξει ανάσχεση της οικοδομικής δραστηριότητας. Ακολούθησε, ύστερα από ομόφωνη γνωμοδότηση του ΚΑΣ, η ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/41601/1185/30.8.1995 απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού (Δ΄ 817), με την οποία κηρύχθηκε ως ζώνη Α που θα παραμείνει εντελώς αδόμητη, κατά τον ν. 1892/1990, ολόκληρη η περιοχή «…που περικλείεται στη ζώνη Β του συνημμένου τοπογραφικού χάρτη της απόφασης ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/8801/187/27.2.1990 και εξαιρουμένου του τμήματος στα Β.Δ. που έχει ενταχθεί στο Γ.Π.Σ. Ναυπλίου (ΠΔ της 15.4.1988 - ΦΕΚ 409/Δ/14.6.1988) στο οποίο θα γίνεται έλεγχος θεμελίων των ανεγειρόμενων οικοδομών». Στο πλαίσιο επικαιροποίησης του καθεστώτος προστασίας της περιοχής, το ΚΑΣ (γνωμοδ. 37/2010) τάχθηκε ομοφώνως υπέρ της αναοριοθέτησης του αρχαιολογικού χώρου του Ναυπλίου, εντός του οποίου περικλείονται πολύ σημαντικά μνημεία διαφόρων χρονικών περιόδων που εντάσσονται σε μία αρχαιολογική ενότητα και μαρτυρούν με αδιάψευστο τρόπο την διαχρονική ιστορική πορεία της περιοχής. Εν συνεχεία, ο Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού εξέδωσε την ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/ Φ50/62380/1914/1.6.2011 απόφαση (τ. Α.Α.Π. 181), με την οποία εγκρίθηκε η αναοριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου Ναυπλίου, σύμφωνα με τους χάρτες και τον πίνακα συντεταγμένων της οριογραμμής αυτού που συνδημοσιεύθηκαν στο ΦΕΚ. Εξάλλου, από πλευράς πολεοδομικού σχεδιασμού, με την απόφαση 64975/2859/1985 του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ (Δ΄ 569) εγκρίθηκε το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) του Δήμου Ναυπλίου, για την πολεοδομική οργάνωση του οικισμού για πληθυσμιακό μέγεθος 11.000 μονίμων κατοίκων (πληθυσμός 1987), μεταξύ άλλων, με την επέκταση του σχεδίου πόλεως σε εκτάσεις πυκνοδομημένες και αραιοδομημένες και την ένταξη σε σχέδιο πόλεως πυκνοδομημένης περιοχής προϋφισταμένης του 1923 συνολικής επιφάνειας 500 στρεμμάτων και με τη δημιουργία πέντε (5) πολεοδομικών ενοτήτων - γειτονιών [Παλιά Πόλη, Πρόνοια, Βυζάντιο, Νέα Πόλη, Τμήμα Άριας]. Με το ΓΠΣ, όπως ειδικότερα ορίζεται στην ανωτέρω απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ, καθορίσθηκαν οι χρήσεις γης καθώς και η χωροθέτηση κοινωνικού εξοπλισμού, σε επίπεδο πόλεως, πλην άλλων, με «Χωροθέτηση των λειτουργιών πρόνοιας (ορφανοτροφείο, οικοτροφείο, κέντρο προστασίας αναπήρων) στους χώρους που ανήκουν σήμερα στον ιερό ναό της Ευαγγελίστριας». Επίσης, με την απόφαση 73873/3686/1987 του Αναπληρωτή Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ χαρακτηρίσθηκε ως πυκνοδομημένο τμήμα της πολ. ενότητας «Πρόνοιας» του Δήμου Ναυπλιέων. Ακολούθως, με το από 15.4.1988 π.δ. (Δ΄ 409) εγκρίθηκε η πολεοδομική μελέτη της πολεοδομικής αυτής ενότητας. Ειδικότερα, με το άρθρο 1 του ανωτέρω π.δ. εγκρίθηκε το πολεοδομικό σχέδιο του συνόλου του εκτός σχεδίου τμήματος της πολεοδομικής ενότητας "Πρόνοιας" του Δήμου Ναυπλιέων (ν. Αργολίδος), που είναι οικισμός προϋφιστάμενος του έτους 1923, ως εξής: « … Ι. Του τμήματός της που έχει χαρακτηρισθεί ως πυκνοδομημένο … εγκρίνεται με τις διατάξεις των άρθρων 1 και 2 του ν. δ/τος της 17.7.1923. II. Του τμήματός της που είναι αραιοδομημένο και αδόμητο εγκρίνεται με τις διατάξεις του ν. 1337/1983 και III. Καθορίζονται οικοδομήσιμοι χώροι, οδοί, πεζόδρομοι, κοινόχρηστοι χώροι, χώροι νηπιαγωγείου, πάρκου, χώρος οικοτροφείου, παιδικού σταθμού, εκκλησίας - ορφανοτροφείου, όπως οι ρυθμίσεις αυτές φαίνονται στο σχετικό πρωτότυπο διάγραμμα …». Με το άρθρο 2 του αυτού π.δ. εγκρίθηκε, όπως διατυπώνεται στα επόμενα άρθρα του διατάγματος, ο πολεοδομικός κανονισμός τμήματος της πολεοδομικής ενότητας "Πρόνοιας", της οποίας το πολεοδομικό σχέδιο εγκρίθηκε με την παρ. II του άρθρου 1 και καθορίσθηκαν οι όροι και περιορισμοί δόμησης του πυκνοδομημένου τμήματος του οικισμού, του οποίου το πολεοδομικό σχέδιο εγκρίθηκε με την παρ. I του ίδιου άρθρου. Εξάλλου, ως προς τα όρια αρτιότητας και τους όρους και περιορισμούς δόμησης των οικοπέδων, με το άρθρο 5 καθορίσθηκε, κατά τον κανόνα, ελάχιστο εμβαδόν 400 τ.μ. και ελάχιστο πρόσωπο 15 μ. και, κατά παρέκκλιση, καθορίσθηκαν μικρότερα όρια εμβαδού και προσώπου, ενώ ως προς τον συντελεστή δόμησης ειδικώς για τον χώρο της Εκκλησίας και του ορφανοτροφείου, με το άρθρο 5 (παρ. 8 περ. β΄) του ίδιου π.δ. ορίσθηκε συντελεστής δόμησης δύο δέκατα (0,2) και προβλέφθηκε απόσταση κτιρίων από ρυμοτομική γραμμή 6 μέτρα.
    9. Επειδή, εν προκειμένω, από τα στοιχεία του φακέλου τα οποία απέστειλαν τα Υπουργεία Πολιτισμού και Αθλητισμού και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, η Εκκλησία της Ελλάδος, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αργολίδος και η Υπηρεσία Δόμησης του Δήμου Ναυπλιέων, καθώς και από τα στοιχεία που προσκόμισαν η αιτούσα και η παρεμβαίνουσα Ενορία, προκύπτουν, πλην άλλων, τα εξής: Με την 56948/3301/ 29.10.1998 απόφαση του Νομάρχη Αργολίδος, η οποία μεταγράφηκε το έτος 1999 στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Ναυπλίου, κυρώθηκε η 1/98 πράξη εφαρμογής της πολεοδομικής μελέτης στην περιοχή της «Πρόνοιας» Ναυπλίου, μεταξύ άλλων, για το ακίνητο στο οποίο βρίσκονται ο Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας και άλλα κτίσματα και ειδικότερα για το ΟΤ Γ 356, το οποίο, όπως εκθέτει η αιτούσα, εμφανιζόταν εκ παραδρομής να ανήκει καθ’ ολοκληρίαν στην ιδιοκτησία του Ι.Ν. Το έτος 2007, ύστερα από αίτηση της αιτούσας και του αδελφού της, συνετάγη διορθωτική πράξη της ως άνω 1/98 πράξης εφαρμογής, προκειμένου να διορθωθούν οι πίνακες της πράξης για έκταση 810,72 τ.μ. συνιδιοκτησίας τους, που δεν είχε συμπεριληφθεί στην πράξη εφαρμογής. Σύμφωνα με την διορθωτική πράξη, δύο τμήματα από την μεγαλύτερη έκταση των 810,72 τ.μ (182,32 τ.μ. και 29,27 τ.μ.) συνολικού εμβαδού 211,60 τ.μ., ευρισκόμενα εντός του ΟΤ Γ 356 και σε επαφή με προβλεπόμενη οδό, προσκυρώνονται στην ιδιοκτησία του Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας [βλ. το προσκομισθέν από την αιτούσα απόσπασμα του πίνακα της διορθωτικής πράξης και ειδικότερα τον πίνακα «Ε΄/ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ (προσκύρωση-συνένωση)» καθώς και το τοπογραφικό διάγραμμα (Ιουνίου 2006)]. Κατά της διορθωτικής πράξης άσκησε ένσταση η Ι.Μ. Αργολίδος, ισχυριζόμενη ότι πρόκειται κατ’ ουσίαν για «συμπληρωματική ένταξη στο σχέδιο πόλεως». Με την 1796/15.6.2007 απόφαση του Νομάρχη Αργολίδος απορρίφθηκε η ένσταση, με την αιτιολογία ότι η πράξη αφορά διόρθωση των πινάκων της πράξης εφαρμογής του ισχύοντος ρυμοτομικού σχεδίου, και κυρώθηκε η ως άνω διορθωτική πράξη της 1/98 πράξης εφαρμογής, η απόφαση δε του Νομάρχη μεταγράφηκε στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Ναυπλίου το έτος 2007. Μεταγενεστέρως, στις 11.11.2013, ο Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας υπέβαλε δήλωση (α/α 2139046) για την υπαγωγή αυθαιρέτων κατασκευών στις διατάξεις του ν. 4178/2013, «Αντιμετώπιση της αυθαίρετης δόμησης-Περιβαλλοντικό ισοζύγιο και άλλες διατάξεις», και συγκεκριμένα για την τακτοποίηση του Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας και των παρακολουθημάτων του (κτίρια εκκλησιών Ευαγγελιστρίας, Αγίου Φανουρίου, Η/Χ, ξενώνα, μαγειρείων, αποθηκών, wc κ.ά., τα περισσότερα εκ των οποίων, σύμφωνα με τη δήλωση, κατασκευάσθηκαν χωρίς οικοδομική άδεια πριν από την 31.12.1982). Εξάλλου, το ίδιο χρονικό διάστημα, ο Δήμος Ναυπλιέων, η ΑΝ.Ν.ΑΡ Αναπτυξιακή ΑΕ ΟΤΑ και ο Ι.Ν. Ευαγγελίστριας Ναυπλίου με αίτησή τους προς την Δ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων (Δ΄ ΕΠΚΑ, αρ. πρωτ. 7303/27.9.2013) υπέβαλαν προμελέτη (τοπογραφικό διάγραμμα, διάγραμμα δόμησης, τεχνική έκθεση, φωτογραφική τεκμηρίωση κ.ά.) και ζήτησαν έγκριση, σύμφωνα με την αρχαιολογική νομοθεσία, για την κατασκευή νέου κτιρίου παροχής συσσιτίων σε έκταση που βρίσκεται μεταξύ δύο υφισταμένων κτιρίων στο ακίνητο του Ι.Ν. Ευαγγελίστριας Ναυπλίου, εντός του οποίου έχουν αποκαλυφθεί και σώζονται μυκηναϊκοί τάφοι. Η 25η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων (ΕΒΑ) δεν διατύπωσε αντιρρήσεις επί του αιτήματος της έγκρισης της προμελέτης του νέου κτιρίου παροχής συσσιτίων (έγγραφο 9720/ 25.10.2013). Επίσης, η Δ΄ ΕΠΚΑ (νυν ΕΦΑ Αργολίδας) με το Φ5Β/12/7303/19.11.2013 έγγραφό της απέστειλε στο ΥΠΠΟΑ τον φάκελο και θετική εισήγηση για την έγκριση της προμελέτης. Στο έγγραφο αυτό της Δ΄ ΕΠΚΑ αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: α) το συγκρότημα του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Ναυπλίου βρίσκεται στην περιοχή της «Πρόνοιας» (ΟΤ 356) σε οικόπεδο με έντονη κλίση εμβαδού 9.105,85 τ.μ. απέναντι από τη βόρεια πλαγιά του Λόφου του Παλαμηδίου, αποτελείται δε από αρκετά κτίσματα κατασκευασμένα σε διάφορες περιόδους, β) ο ομώνυμος ναός, στα βόρεια του οικοπέδου, διαδέχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 παλαιότερο υφιστάμενο ναό στην ίδια θέση, γ) εντός του συγκροτήματος υπάρχουν επίσης ο ναΐσκος του Αγίου Φανουρίου, μία επιμήκης διώροφη πτέρυγα με χρήση ξενώνα, το διώροφο κτίριο του ορφανοτροφείου, πριν από την κατασκευή του οποίου προηγήθηκε σωστική ανασκαφή από την Δ΄ ΕΠΚΑ, βοηθητικοί χώροι καθώς και άλλα μικρότερα κτίρια, όπως αποθήκες, χώροι στάθμευσης, μαγειρείο και WC, η συνολική δε επιφάνεια των υφισταμένων κτισμάτων είναι 1.400 τ.μ, δ) σύμφωνα με τα στοιχεία που συνοδεύουν την αίτηση για την έγκριση της προμελέτης, το υπό ανέγερση κτίριο (παροχής συσσιτίων) θα έχει συνολική κάλυψη 384,54 τ.μ, συνολική δόμηση 485,07 τ.μ., όγκο 1.637,79 κ.μ. και ύψος 7.50 μ. και λόγω της υψομετρικής διαφοράς το κτίριο θα αναπτύσσεται σε τρεις στάθμες, ενώ η είσοδος θα γίνεται μέσω της κεντρικής πλατείας στα νοτιοδυτικά του ναού και ε) βάσει της κατατεθείσας μελέτης είναι απαραίτητη η κατεδάφιση υφιστάμενου κτιρίου WC και ενός ισόγειου μακρόστενου χώρου με χρήση στάθμευσης στην ανατολική - πίσω πλευρά του ορφανοτροφείου. Περαιτέρω, η Δ΄ ΕΠΚΑ με το ανωτέρω έγγραφό της, στο οποίο παραθέτει αναλυτικά τα αρχαιολογικά δεδομένα, τους ελέγχους της αρχαιολογικής υπηρεσίας στην ευρύτερη περιοχή μετά το έτος 1970, τις σωστικές ανασκαφές που έφεραν στο φως μυκηναϊκούς τάφους στον περιβάλλοντα χώρο του συγκροτήματος του Ι.Ν. αλλά και στην ευρύτερη περιοχή κατά τη διαδικασία ανέγερσης κατοικιών, καθώς και το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο προστασίας των αρχαιοτήτων, εκτιμά ότι η κατασκευή του κτιρίου, σε έκταση που έχει ερευνηθεί ανασκαφικά το έτος 1971 χωρίς να εντοπισθούν αρχαιότητες, δεν θα προκαλέσει άμεση βλάβη στο μυκηναϊκό νεκροταφείο της Ναυπλίας και η εν λόγω προσθήκη δεν θα αλλοιώσει τον ευρύτερο αρχαιολογικό χώρο. Ενόψει των ανωτέρω, η Δ΄ ΕΠΚΑ εισηγήθηκε την έγκριση της προμελέτης ανέγερσης νέου κτιρίου παροχής συσσιτίων εντός του οικοπέδου, σύμφωνα με τον φάκελο του έργου και υπό ορισμένους όρους (πραγματοποίηση εργασιών παρουσία υπαλλήλων της Εφορείας, ένταξη στο έργο υποέργου αρχαιολογικών εργασιών για την προστασία και ανάδειξη των αρχαιοτήτων κ.ά.). Εν συνεχεία, η υπόθεση εισήχθη στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (εφεξής ΚΑΣ), το οποίο με την 36/26.11.2013 γνωμοδότησή του τάχθηκε ομοφώνως υπέρ της έγκρισης της προμελέτης για την κατασκευή του κτιρίου, υπό ορισμένους όρους. Ακολούθως, εκδόθηκε η απόφαση ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΑΧ/Φ4/ 242330/131309/15778/7041/11.12.2013 του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού (α΄ προσβαλλόμενη), με την οποία εγκρίθηκε, υπό τους αναφερόμενους στη γνωμοδότηση του ΚΑΣ όρους, η προμελέτη για την ανέγερση νέου κτιρίου κοινωνικού χαρακτήρα στο χώρο του Ι.Ν. Ευαγγελίστριας Ναυπλίου και η οποία όρισε, ειδικότερα, ότι «1. Θα προηγηθεί των εργασιών ανέγερσης του νέου κτηρίου καθαρισμός των διατηρουμένων ορυγμάτων των μυκηναϊκών τάφων. Τα κατάλοιπα, αφού τεκμηριωθούν σχεδιαστικά και φωτογραφικά, θα καταχωθούν προσωρινά για λόγους προστασίας τους από τις οικοδομικές εργασίες που πρόκειται να πραγματοποιηθούν στον χώρο. 2. Όλες οι εργασίες θα γίνουν με την παρακολούθηση εκπροσώπων της αρμόδιας Δ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Σε περίπτωση που κατά τις εργασίες εντοπισθούν και άλλες αρχαιότητες, οι εργασίες θα διακοπούν άμεσα και θα ακολουθήσει ανασκαφική έρευνα σύμφωνα με το άρθρο 37 παρ. 6 του ν. 3028/2002. Η χρηματοδότηση θα καλύψει και το κόστος συντήρησης, προστασίας και ανάδειξης των αρχαιοτήτων που έχουν ανασκαφεί στον χώρο, καθώς και άλλων που ενδεχομένως εντοπισθούν … κατόπιν εκπόνησης ειδικής μελέτης, η οποία θα εγκριθεί από τις αρμόδιες Διευθύνσεις του ΥΠ.ΠΟ.Α. 3. Η οριστική μελέτη του έργου ανέγερσης του νέου κτιρίου θα υποβληθεί προς έγκριση στη Διεύθυνση Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων». Εν συνεχεία, η Δ΄ ΕΠΚΑ με το Φ5Β/12/9506/ 13.12.2013 έγγραφό της διαβίβασε την οριστική μελέτη για την ανέγερση του κτιρίου στη Διεύθυνση Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων (ΔΙΠΚΑ) του ίδιου Υπουργείου. Η Προϊσταμένη της ΔΙΠΚΑ εξέδωσε την ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΑΧ/Φ4/246188/133488/16044/7166/ 24.12.2013 πράξη (β΄ προσβαλλομένη), με την οποία, αφού διαπίστωσε ότι οι λεπτομέρειες της νέας κατασκευής, όπως αυτές εμφαίνονται στα σχέδια της οριστικής μελέτης, είναι σύμφωνες με την προμελέτη του έργου που είχε εγκριθεί από τον Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, θεώρησε «από αρχαιολογικής πλευράς» την οριστική μελέτη για την ανέγερση του κτιρίου και όρισε ότι κατά τα λοιπά ισχύουν οι όροι της προαναφερθείσας Υπουργικής απόφασης. Στη συνέχεια, η Υπηρεσία Δόμησης του Δήμου Ναυπλιέων χορήγησε την 62/23.12.2013 έγκριση δόμησης και την 70/27.12.2013 άδεια δόμησης για την ανέγερση του κτιρίου. Η αιτούσα, αφού έλαβε αντίγραφα του φακέλου της άδειας δόμησης κατόπιν της από 17.11.2014 αίτησής της, υπέβαλε προς την ΥΔΟΜ Ναυπλίου την από 26.11.2014 καταγγελία, με την οποία ισχυρίσθηκε, πλην άλλων, ότι η έγκριση και η άδεια δόμησης είναι παράνομες, ότι εντός του οικοπέδου για το οποίο είχαν χορηγηθεί οι παραπάνω άδειες περιλαμβάνονται δύο τμήματα συνιδιοκτησίας της συνολικού εμβαδού 211,80 τ.μ. [ορθ. 211,60 τ.μ.] για τα οποία δεν είχε αποζημιωθεί, ότι τούτο προκύπτει και από την απόφαση 1796/15.6.2007 του Νομάρχη Αργολίδος που κύρωσε την διορθωτική πράξη της 1/98 πράξης εφαρμογής, ότι ο Ιερός Ναός δεν προσκόμισε κανένα έγγραφο ή τίτλο ιδιοκτησίας για τη συντέλεση της προσκύρωσης της ανωτέρω έκτασης, ότι πέραν τούτων ο Ι.Ν. οφείλει στον Δήμο εισφορά σε χρήμα συνολικά για έκταση 5.772,15 τ.μ. (423.488,62 ευρώ) και ότι παράνομη τυγχάνει και η τακτοποίηση αυθαιρέτων δυνάμει του ν. 4178/2013. Στην ανωτέρω καταγγελία απάντησε με το 43/22.12.2014 έγγραφό του ο Πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ι.Ν., ισχυριζόμενος, μεταξύ άλλων, ότι ο Ι.Ν. έχει στην αποκλειστική κυριότητα, νομή και κατοχή του γεωτεμάχιο εμβαδού 9.105,85 τ.μ. το οποίο έχει καταχωρίσει στο Κτηματολογικό Γραφείο Ναυπλίου με ΚΑΕΚ 020492611002, ότι ο Ι.Ν. δεν έχει ανάγκη προσκυρωτέας εκτάσεως, ότι η διαδικασία προσκυρώσεως και τακτοποιήσεως με την 1796/15.6.2007 απόφαση του Νομάρχη Αργολίδος αντίκειται στις διατάξεις του ν.δ. 690/48, ότι ο Ι.Ν. ουδέποτε χρησιμοποίησε την προσκυρωθείσα έκταση, ότι δυνάμει νομοθετικών διατάξεων ο Ι.Ν., ως νπδδ, δεν οφείλει εισφορά ή αποζημίωση, ότι η ολοκλήρωση της διαδικασίας τακτοποιήσεως λόγω προσκυρώσεως ανήκει στον ενδιαφερόμενο και τον οικείο Δήμο, ότι δυνάμει του άρθρου 8 παρ. 9 του ν. 1337/1983 η ιδιοκτησία του Ι.Ν. δεν υπόκειται σε εισφορά σε γη, ότι οι εκδοθείσες άδειες είναι νόμιμες και ότι η τακτοποίηση αυθαιρέτων κτισμάτων που κατασκευάσθηκαν από προηγούμενα εκκλησιαστικά συμβούλια είναι σύμφωνη με τις διατάξεις του νόμου. Μετά ταύτα, ο Διευθυντής Πολεοδομίας και Ποιότητας Ζωής του Δήμου Ναυπλιέων με την 34/19.1.2015 πράξη του ανακάλεσε την 62/2013 έγκριση δόμησης και την 70/2013 άδεια δόμησης, με την ακόλουθη αιτιολογία: «Σύμφωνα με την διορθωτική πράξη της 1/98 Πράξης Εφαρμογής Πολεοδομικής Μελέτης Πρόνοιας … προσκυρώνεται εδαφικό τμήμα συνιδιοκτησίας της καταγγέλουσας … συνολικού εμβαδού 211,60 τ.μ. στο οικόπεδο ιδιοκτησίας του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας. Σύμφωνα με τις παρ. 12 και 14 του σκεπτικού [καταγγελία αιτούσας και απόψεις Ι.Ν., αντίστοιχα], η διαδικασία προσκύρωσης του προαναφερομένου εδαφικού τμήματος δεν έχει ολοκληρωθεί. Σύμφωνα με την εγκύκλιο 49/17.5.1988 ΥΠΕΧΩΔΕ εφόσον από την Πράξη Εφαρμογής προβλέπεται τακτοποίηση με προσκύρωση από όμορη ιδιοκτησία (δηλαδή μεταβολή που συνεπάγεται οικονομικές υποχρεώσεις), δεν είναι δυνατή η χορήγηση της άδειας πριν την ολοκλήρωση της διαδικασίας αυτής. Στο τοπογραφικό διάγραμμα και στο διάγραμμα δόμησης βάσει των οποίων εκδόθηκε η … 60/2013 Έγκριση Δόμησης και στη συνέχεια η …70/2013 Άδεια Δόμησης, έχει συμπεριληφθεί το προσκυρωτέο τμήμα εμβαδού 211,60 τ.μ. συνιδιοκτησίας της καταγγέλουσας …, αυξάνοντας αντίστοιχα τα πολεοδομικά μεγέθη του οικοπέδου του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας …». Εν συνεχεία, το έτος 2017 το Κεντρικό Συμβούλιο Εκκλησιαστικής Αρχιτεκτονικής (ΚΕ.Σ.Ε.Α) ενέκρινε την αρχιτεκτονική μελέτη ανέγερσης του κτιρίου (γνωμ. από 20.7.2017), παραλλήλως δε τοπογράφος μηχανικός υπέβαλε εκ νέου αίτηση και τα σχέδια ανέγερσης του κτιρίου συσσιτίων στην ΕΦΑ Αργολίδος. Σε απάντηση της αίτησης αυτής (αρ. πρωτ. ΕΦΑΑΡΓ/5843/18.7.2017), η Προϊσταμένη της Εφορείας απέστειλε στον αιτούντα μηχανικό το ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ ΕΦΑΑΡΓ/379240/248144/7643/ 26.9.2017 έγγραφο (γ΄ προσβαλλόμενη), στο οποίο αναφέρονται τα εξής: «Σχετικά με την υπόθεση του θέματος σας γνωρίζουμε ότι η … ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΑΧ/Φ4/246188/133488/16044/ 7166/24.12.2013 απόφαση με θέμα: οριστική μελέτη του έργου “Ανέγερση νέου κτηρίου κοινωνικού χαρακτήρα στο χώρο του Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας Ναυπλίου” βρίσκεται σε ισχύ, εφόσον δεν έχει τροποποιηθεί με μεταγενέστερη διοικητική πράξη. Κατά συνέπεια παρέλκει η διεκπεραίωση εκ μέρους της Υπηρεσίας μας της ως άνω αίτησής σας σχετικά με έγκριση για ανέγερση κτιρίου παροχής συσσιτίων στον εν λόγω ναό. Παρακαλούμε να παραλάβετε τις σειρές σχεδίων που υποβάλατε με την αίτηση αυτή». Επίσης, το ίδιο διάστημα (2016-2017) εκδόθηκαν ή συνετάγησαν: α) η 27449/27.11.2017 βεβαίωση της Ταμειακής Υπηρεσίας του Δήμου Ναυπλιέων, στην οποία βεβαιώνεται ότι το φερόμενο με στοιχεία ιδιοκτησίας Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Ο.Τ. Γ 356 και κωδ. ιδιοκτησίας 020106 στην περιοχή της Πρόνοιας δεν οφείλει εισφορά σε γη και σε χρήμα λόγω ένταξης στο ρυμοτομικό σχέδιο της περιοχής, β) έγγραφο του Διευθυντή Δασών Αργολίδας (αρ. πρωτ. 164979/3.10.2016), που εκδόθηκε επί αιτήματος κοπής πεύκων στο ακίνητο του Ι.Ν., στο οποίο αναφέρεται ότι η έκταση του Ι.Ν., εντός ρυμοτομικού σχεδίου πόλεως, δεν εμπίπτει στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας, δεν εποπτεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο από την ανωτέρω δασική υπηρεσία και ως εκ τούτου η ζητηθείσα άδεια δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητές της, και γ) συμβολαιογραφική πράξη συναινέσεως (28.12.2017) κατά τα άρθρα 1 και 7 του ν. 3800/1957, μεταξύ του Μητροπολίτη Αργολίδος (για λογαριασμό της Ι.Μ. Αργολίδος) και του Προέδρου του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ι.Ν., για την τυπική τακτοποίηση των τίτλων του οικοπέδου του Ι.Ν., στην οποία περιλαμβάνεται δήλωση (και συναίνεση) του Μητροπολίτη Αργολίδος, σύμφωνα με την οποία ο Ιερός Ναός Ευαγγελιστρίας Ναυπλίου υπάρχει από το έτος 1600, ότι ο χώρος γύρω από τον Ι.Ν. προέρχεται από δωρεά το έτος 1767 του τότε Μητροπολίτη Ναυπλίας και Άργους προς τον Ι.Ν., ότι έκτοτε τελεί υπό την νομή και κατοχή του Ιερού Ναού και ότι πρόκειται σήμερα για οικόπεδο εντός ρυμοτομικού σχεδίου (ΟΤ Γ 356) εμβαδού 9.105,85 τ.μ. Ακολούθως, ο Ι.Ν. υπέβαλε στην ΥΔΟΜ του Δήμου Ναυπλιέων [εφεξής «ΥΔΟΜ»] τοπογραφικό διάγραμμα (Δεκεμβρίου 2017), προκειμένου να κινηθεί η διαδικασία έκδοσης οικοδομικής άδειας για την κατασκευή του κτιρίου. Επί του τοπογραφικού αυτού διαγράμματος αναγράφονται: α) δήλωση του Προέδρου του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου της Ενορίας (Πρωτοπρεσβυτέρου και ιερέα του Ι.Ν.) για τα όρια του γεωτεμαχίου εμβαδού 9105,85 τ.μ. σύμφωνα με την 1/98 πράξη εφαρμογής και τον Κωδικό Αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου 020492611002 (δήλωση «ιδιοκτήτη ν. 4030/2011»), β) οι όροι δόμησης της περιοχής και συγκεκριμένα αρτιότητα κατά κανόνα Ε=400 τ.μ., πρόσωπο 15 μ., αρτιότητα κατά παρέκκλιση Ε=150 τ.μ. και πρόσωπο 8 μ., μέγιστο ποσοστό κάλυψης 60%, συντελεστής δόμησης για τον χώρο εκκλησίας και ορφανοτροφείου 0,20, ελάχιστη απόσταση από ρυμοτομική γραμμή 6 μ. και μέγιστο ύψος 7,5 (+1,5 μ. υποχρεωτική στέγη), γ) δήλωση του ν. 651/1977 του υπογράφοντος αγρονόμου τοπογράφου-μηχανικού, στην οποία αναφέρεται ότι το οικόπεδο εμβαδού 9105,85 τ.μ. βρίσκεται εντός σχεδίου πόλεως (στην ΠΕ «Πρόνοιας»-ΟΤ Γ356) και έχει προκύψει από την οριστική κύρωση της πράξης εφαρμογής της ΠΜ 1/98, ότι είναι άρτιο κατά κανόνα και οικοδομήσιμο για τις χρήσεις που επιτρέπονται σύμφωνα με την πολεοδομική μελέτη και τις ισχύουσες πολεοδομικές διατάξεις, ότι το οικόπεδο αυτό δεν οφείλει εισφορά σε γη ή σε χρήμα σύμφωνα με την 27449/27.11.2017 βεβαίωση του Δήμου Ναυπλιέων και ότι εντός του γεωτεμαχίου υπάρχουν δέντρα. Εξάλλου, τα προαναφερθέντα τμήματα εμβαδού 211,60 τ.μ., που βρίσκονται στο άκρο του οικοπέδου πίσω από το σύμπλεγμα των υφισταμένων κτιρίων (Ι.Ν., ραδιοφωνικού σταθμού, μαγειρείων κ.ά.) και σε επαφή με προβλεπόμενη δημοτική οδό, αποτυπώνονται επί του ανωτέρω τοπογραφικού με διαγράμμιση στην οποία έχει τεθεί η ακόλουθη ένδειξη-σημείωση: «χώρος που δεν έχει συντελεστεί η προσκύρωση εμβαδού 211,60 τ.μ. (εξαιρείται από το σ.δ. και π.κ. σ/φ με εγκύκλιο 49/88)». Σύμφωνα με την τελευταία αυτή εγκύκλιο του ΥΠΕΧΩΔΕ (49/88), η οποία αναφέρεται στο τοπογραφικό διάγραμμα και αφορά την έκδοση οικοδομικών αδειών μετά την κύρωση της πράξης εφαρμογής, αν η τακτοποίηση με προσκύρωση από όμορη ιδιοκτησία που συνεπάγεται και οικονομικές υποχρεώσεις δεν επηρεάζει την αρτιότητα, είναι δυνατή η χορήγηση της άδειας και πριν την ολοκλήρωση των διαδικασιών, μόνο όμως για το υπόλοιπο τμήμα της ιδιοκτησίας και εφόσον αυτό έχει την αρτιότητα που προβλέπεται για τα οικόπεδα που δημιουργούνται με την ΠΕ και με αποστάσεις από τα αρχικά και τελικά όρια σύμφωνα με τον ΓΟΚ, για τις περιπτώσεις δε που ανακύπτει θέμα αμφισβήτησης ορίων που χρήζει δικαστικής επίλυσης, η άδεια μπορεί να χορηγηθεί -με τις λοιπές προϋποθέσεις- πριν την ολοκλήρωση της διαδικασίας, εφόσον ζητείται με το μικρότερο εμβαδόν, για το τμήμα που δεν αμφισβητείται και σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις για την αρτιότητα και τις αποστάσεις. Ακολούθως, ο Προϊστάμενος καθώς και τοπογράφος μηχανικός της ΥΔΟΜ του Δήμου έλεγξαν και θεώρησαν (υπέγραψαν) το τοπογραφικό διάγραμμα του οικοπέδου ως προς τους ισχύοντες όρους δόμησης (8.12.2017), το ίδιο δε διάγραμμα θεώρησε στη συνέχεια και αρχιτέκτονας-μηχανικός του ΥΠΕΝ. Κατόπιν τούτων, η Διευθύντρια Αρχιτεκτονικής, Οικοδομικών Κανονισμών και Αδειοδοτήσεων (ΔΑΟΚΑ) του ΥΠΕΝ, αφού έλαβε υπόψη τις ανωτέρω εγκρίσεις του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, της Προϊσταμένης της ΔΙΠΚΑ και τη γνωμοδότηση του ΚΕ.Σ.Ε.Α. χορήγησε την 111/1.3.2018 έγκριση δόμησης (δ΄ προσβαλλομένη) για την ανέγερση κτιρίου παροχής συσσιτίων και κοπή δένδρων στο οικοδομικό τετράγωνο (ΟΤ) Γ356, με φερόμενο ως κύριο του έργου τον Ι.Ν.Ευαγγελιστρίας. Στο στέλεχος της έγκρισης δόμησης αναφέρεται ως προς τα στοιχεία ιδιοκτησίας η κυρωθείσα πράξη εφαρμογής του έτους 1998, χωρίς την διορθωτική αυτής, καθώς και ο Κωδικός Αριθμός Εθνικού Κτηματολογίου (ΚΑΕΚ, 020492611002/0/0) του ακινήτου του Ιερού Ναού. Εν συνεχεία, η Υπηρεσία Δόμησης της Εκκλησίας της Ελλάδος χορήγησε την 9/16.3.2018 άδεια δόμησης (ε΄ προσβαλλομένη), με την οποία επετράπη η ανέγερση του κτιρίου. Περαιτέρω, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτει ότι παράλληλα με το έργο ανέγερσης του κτιρίου συσσιτίων προωθείται και η χρηματοδότηση υποέργου συντήρησης και προστασίας των μυκηναϊκών τάφων που βρίσκονται στο ΟΤ, μέσω του ΕΣΠΑ ή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Εξάλλου, ως προς το καθεστώς προστασίας του ακινήτου και τις επιπτώσεις της ανέγερσης του κτιρίου στις παρακείμενες αρχαιότητες (μυκηναϊκοί τάφοι εντός του οικοπέδου), η Εκκλησία της Ελλάδος στο έγγραφο των απόψεων εκθέτει ότι το ακίνητο του Ι.Ν. δεν περιλαμβάνεται σε αρχαιολογικό χώρο, αλλά πρόκειται για ακίνητο στο οποίο υφίστανται μνημεία. Στα έγγραφα όμως των απόψεων των καθ’ ύλην αρμοδίων υπηρεσιών του ΥΠΠΟΑ αναφέρεται ότι το ακίνητο ευρίσκεται εντός του αναοριοθετηθέντος αρχαιολογικού χώρου Ναυπλίου, πλην δεν εμπίπτει σε αδόμητη ζώνη, καθώς και ότι εξετάσθηκαν οι τυχόν επιπτώσεις της ανέγερσης του κτιρίου στις αρχαιότητες, κρίθηκε δε ότι δεν προκαλείται βλάβη στα μνημεία. Ειδικότερα, ως προς το επιτρεπτό της ανέγερσης του κτιρίου σε σχέση με τις επιπτώσεις στις αρχαιότητες και την προστατευόμενη περιοχή, το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού στο έγγραφο των απόψεων προς το Δικαστήριο (ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ ΔΙΠΚΑ/ΤΠΚΑΧΜΑΕ/182116/127807/3612/1378/8.4.2019) εκθέτει, με μνεία και σχετικής νομολογίας, τα εξής: α) η θέση του οικοπέδου σε ιστορικό τόπο, σε συνδυασμό με την ένταξη του κτίσματος από πλευράς όγκου, μορφής και λειτουργίας στον ιστορικό τόπο και την επίδραση του κτιρίου στο περιβάλλον δεν αλλοιώνει τον χαρακτήρα του ιστορικού τόπου και ως εκ τούτου δεν συνεπάγεται την άνευ ετέρου απαγόρευση δόμησης του οικοπέδου εν γένει, πολλώ δε μάλλον όταν πρόκειται για την ανέγερση κτιρίου κοινωφελούς χαρακτήρα (κτίριο παροχής κοινωνικών συσσιτίων), β) δεν υφίσταται κίνδυνος πρόκλησης βλάβης στο μυκηναϊκό νεκροταφείο της Ναυπλίας, δεδομένου ότι το υπό ανέγερση κτίριο χωροθετείται εξ ολοκλήρου σε σημείο στο οποίο κατά το παρελθόν δεν είχαν εντοπιστεί αρχαιότητες, γ) το μεγαλύτερο τμήμα του οικοπέδου του συγκροτήματος του Ι.Ν. Ευαγγελίστριας ερευνήθηκε ανασκαφικά στο παρελθόν και τεκμηριώθηκε επιστημονικά η ύπαρξη της μυκηναϊκής Ναυπλίας ως κέντρου της ΜΕ και ΥΕ περιόδου πλάι στα μυκηναϊκά κέντρα των Μυκηνών, της Τίρυνθας, της Ασίνης, του Άργους και της Μιδέας, πλην η διαχείριση του ευρύτερου αυτού αρχαιολογικού χώρου δεν είχε ως αποτέλεσμα τη διατήρηση, προβολή και ανάδειξή του, ενώ ελλιπής παρέμεινε και η αρχαιολογική τεκμηρίωση των ευρημάτων, ήτοι των καταλοίπων των μυκηναϊκών τάφων καθώς και η επιστημονική δημοσίευση αυτών, δ) η ΔΙΠΚΑ εξέδωσε την β΄ προσβαλλόμενη πράξη, αφού διαπίστωσε ότι οι λεπτομέρειες της νέας κατασκευής, όπως αυτές παρουσιάστηκαν στα θεωρημένα σχέδια της οριστικής μελέτης, είναι σύμφωνες με τα θεωρημένα σχέδια της εγκεκριμένης προμελέτης του έργου και ε) στη σχετική Υπουργική απόφαση, με την οποία εγκρίθηκε η προμελέτη του έργου, τέθηκε όρος σύμφωνα με τον οποίο πριν από τις εργασίες κατασκευής του κτιρίου, θα προηγηθεί καθαρισμός των διατηρούμενων ορυγμάτων των μυκηναϊκών τάφων, τα δε κατάλοιπα, αφού τεκμηριωθούν σχεδιαστικά και φωτογραφικά, θα καταχωθούν προσωρινά, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 9 του ν. 3028/2002 για λόγους προστασίας τους. Εξάλλου, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αργολίδας, στο ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΕΦΑΑΡΓ/492704/353796/10495/27.9.2019 έγγραφό της προς το Δικαστήριο, αναφέρει ότι το ΟΤ Γ356 δεν εμπίπτει σε αδόμητη ζώνη Α΄, αλλά στον αναοριοθετηθέντα αρχαιολογικό χώρο του Ναυπλίου (ΑΑΠ 181/2011) για τον οποίο δεν έχουν καθορισθεί μετά την αναοριοθέτηση ζώνες προστασίας, ότι το ανωτέρω ΟΤ εμπίπτει επιπλέον στην περιοχή που κηρύχθηκε ως ιστορικός τόπος και ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους και ότι δεν υπάρχουν άλλες διοικητικές πράξεις του ΥΠΠΟΑ για την προστασία του. Τέλος, το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού εκθέτει, ακόμη, ότι η αιτηθείσα δραστηριότητα βρίσκεται εντός του αρχαιολογικού χώρου Ναυπλίου, ότι εξετάστηκαν διεξοδικά οι επιπτώσεις της λειτουργίας του έργου στο πολιτιστικό περιβάλλον της περιοχής, ότι τα μέλη του ΚΑΣ γνωμοδότησαν ομόφωνα υπέρ της έγκρισης για την ανέγερση του κτιρίου, κρίνοντας ότι η συγκεκριμένη εγκατάσταση δεν προκαλεί άμεση ή έμμεση βλάβη στις αρχαιότητες της περιοχής, ήτοι στους τάφους των μυκηναϊκών χρόνων, ότι με την επιλογή του χώρου ανέγερσης του κτιρίου σε σημείο που έχει ερευνηθεί ανασκαφικά το 1971 και στο οποίο δεν έχουν εντοπισθεί τάφοι ή άλλες αρχαιότητες, εξασφαλίζεται η μη πρόκληση άμεσης βλάβης στο σύνολο του μυκηναϊκού νεκροταφείου της Ναυπλίας, ότι η εν λόγω προσθήκη δεν θα αλλοιώσει και δεν θα προκαλέσει άμεση ή έμμεση ανεπανόρθωτη βλάβη στον ευρύτερο αρχαιολογικό χώρο του Ναυπλίου και στα ταφικά μνημεία που βρίσκονται εντός αυτού, ότι η προτεινόμενη παρέμβαση είναι ήπιας μορφής, μικρής έκτασης και όγκου, προσαρτάται δε κατά αρμονικό τρόπο στο υφιστάμενο καλής αισθητικής θρησκευτικό συγκρότημα, μη διαταράσσοντας την ιστορική, αισθητική και λειτουργική ενότητα του εν λόγω αρχαιολογικού χώρου και ότι «…με την υλοποίηση του ως άνω έργου και την προβλεπόμενη ένταξή του στις χρηματοδοτήσεις … δίδεται μια μοναδική και ίσως η τελευταία ευκαιρία για την άρση των ανακολουθιών του παρελθόντος σε σχέση με την τεκμηρίωση, ανάδειξη και προβολή των πολιτιστικών καταλοίπων της Μυκηναϊκής Ναυπλίας. Η δυνατότητα ένταξης ενός υποέργου αρχαιολογικών εργασιών στο έργο της ανέγερσης του κτηρίου συσσιτίων θα έχει ως αποτέλεσμα την πραγματοποίηση εργασιών καθαρισμού, συντήρησης, στερέωσης, προστασίας και ανάδειξης των άμεσα ορατών αρχαίων καταλοίπων του μυκηναϊκού νεκροταφείου της Ναυπλίας εντός της ιδιοκτησίας του Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας» (βλ. το ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ ΤΠΚΑΧΜΑΕ/169665/118559/ 3425/1320/25.6.2019 έγγραφο προς το Δικαστήριο).
    10. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση παραδεκτώς προσβάλλονται, από την άποψη της εκτελεστότητας, η ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΑΧ/ 242330/131309/15778/7041/11.12.2013 απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, η 111/1.3.2018 έγκριση δόμησης, η 9/16.3.2018 άδεια δόμησης (ανωτ. σκ. 3, πράξεις α΄, δ΄ και ε΄), καθώς και η ΥΠΠΟΑ/ ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΑΧ/Φ4/246188/133488/16044/7166/24.12.2013 πράξη της Προϊσταμένης της ΔΙΠΚΑ του ίδιου Υπουργείου (ανωτ. σκ. 3 πράξη β΄), με την οποία εγκρίθηκε [«θεωρήθηκε»] από πλευράς αρχαιολογικής νομοθεσίας η οριστική μελέτη του έργου, ο περί του αντιθέτου δε ισχυρισμός της παρεμβαίνουσας Ενορίας, ως προς την εκτελεστότητα της τελευταίας αυτής πράξης, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Αντιθέτως, υπό το εκτεθέν στην προηγούμενη σκέψη περιεχόμενό του, το ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ ΔΙΠΚΑ/ΕΦΑΑΡΓ/379240/248144/7643/26.9.2017 έγγραφο της Διευθύντριας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αργολίδας (γ΄ προσβαλλομένη) στερείται εκτελεστότητας, ως έγγραφο πληροφοριακού χαρακτήρα, και απαραδέκτως προσβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση, καθ’ ο μέρος πλήττει την γ΄ προσβαλλομένη πρέπει να απορριφθεί.
    11. Επειδή, στο άρθρο 46 παρ. 1 του π.δ. 18/1989 ορίζεται ότι «Η αίτηση ακυρώσεως ασκείται, αν ειδικώς δεν ορίζεται διαφορετικά, μέσα σε προθεσμία εξήντα ημερών που αρχίζει από την επομένη της κοινοποίησης της προσβαλλόμενης πράξης ή της δημοσίευσής της, αν την τελευταία επιβάλλει ο νόμος ή, διαφορετικά, από τότε που ο αιτών έλαβε πλήρη γνώση της πράξης [...]». Σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις, η προθεσμία για την άσκηση αίτησης ακυρώσεως κατά ατομικής διοικητικής πράξης μη δημοσιευτέας, η οποία δεν έχει κοινοποιηθεί στον ενδιαφερόμενο, αρχίζει από τότε που αυτός έλαβε πλήρη γνώση της έκδοσης της πράξης και του περιεχομένου της. Το δε συγκεκριμένο χρονικό σημείο της πλήρους γνώσης μπορεί να τεκμαίρεται κατ’ εκτίμηση των περιστάσεων κάθε υπόθεσης.
    12. Επειδή, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα στοιχεία του φακέλου, η απόφαση ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΑΧ/242330/131309/15778/ 7041/11.12.2013 του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού (α΄ προσβαλλόμενη) εκδόθηκε ύστερα από την 36/26.11.2013 γνωμοδότηση του ΚΑΣ, ενώ το ίδιο διάστημα εκδόθηκε και η πράξη ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ ΔΙΠΚΑ/ΤΑΧ/Φ4/246188/133488/16044/7166/24.12.2013 (β΄ προσβαλλομένη) της Διευθύντριας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων του ίδιου Υπουργείου. Εξάλλου, στα στοιχεία που απέστειλε στο Δικαστήριο η Εκκλησία της Ελλάδος περιλαμβάνονται α) η από 17.11.2014 αίτηση της αιτούσας προς την ΥΔΟΜ του Δήμου Ναυπλιέων, με την οποία ζήτησε αντίγραφα διαφόρων εγγράφων του φακέλου της έγκρισης και της άδειας δόμησης έτους 2013 (62/2013 και 70/2013), μεταξύ των οποίων και τυχόν υφιστάμενες εγκρίσεις του Υπ. Πολιτισμού και β) το 2752/24.11.2014 έγγραφο της Διεύθυνσης Πολεοδομίας και Ποιότητας Ζωής του Δήμου Ναυπλιέων, με το οποίο χορηγήθηκαν στην αιτούσα αντίγραφα του φακέλου της 70/2013 άδειας δόμησης για την ανέγερση του κτιρίου. Όπως προκύπτει από το τελευταίο αυτό έγγραφο, χορηγήθηκαν στην αιτούσα αντίγραφα της 242330/131309/15778/7041/11.12.2013 απόφασης του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού [ήτοι της α΄ προσβαλλομένης], της 9720/25.10.2013 έγκρισης της 25ης ΕΒΑ, της έγκρισης δόμησης και της άδειας δόμησης, του διαγράμματος δόμησης, του τοπογραφικού διαγράμματος, του 22/5/5.12.2013 πρακτικού του ΣΥ.ΠΟ.ΘΑ., της εγγραφής στο Κτηματολόγιο, δύο πινάκων της πράξεως εφαρμογής, της αρχιτεκτονικής μελέτης, 37 αρχιτεκτονικών σχεδίων, του φακέλου μελέτης τακτοποίησης αυθαιρέτων κατά τον ν. 4178/2013, της 3560/2012/ 31.1.2013 βεβαίωσης χρήσης γης, του 36/16.10.2013 εγγράφου της ΥΔΟΜ της ΔΙΣ της Εκκλησίας της Ελλάδος και υπεύθυνης δήλωσης μηχανικού. Εν συνεχεία, η αιτούσα υπέβαλε την προαναφερθείσα από 26.11.2014 καταγγελία («ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΑΙΤΗΣΗ») προς την ΥΔΟΜ Ναυπλίου (αρ. πρωτ. 2791/27.11.2014), με την οποία ισχυρίσθηκε ότι οι εκδοθείσες άδειες (62/2013 και 70/2013 έγκριση και άδεια δόμησης, αντιστοίχως) είναι μη νόμιμες, πλην άλλων, διότι στο εμβαδόν του οικοπέδου περιλαμβάνονται δύο τμήματα ακινήτου συνιδιοκτησίας της συνολικού εμβαδού 211,60 τ.μ. για τα οποία δεν είχε αποζημιωθεί, όπως δε εκτέθηκε, κατόπιν της καταγγελίας, ο Διευθυντής Πολεοδομίας και Ποιότητας Ζωής του Δήμου Ναυπλιέων με την 34/19.1.2015 πράξη του ανακάλεσε τις εν λόγω άδειες. Από τα ανωτέρω στοιχεία του φακέλου και ειδικότερα από το γεγονός ότι η αιτούσα έλαβε αντίγραφα των εγγράφων του φακέλου της 62/2013 έγκρισης και της 70/2013 άδειας δόμησης καθώς και αντίγραφο της απόφασης ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΑΧ/242330/ 131309/15778/7041/11.12.2013 του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού (α΄ προσβαλλομένης), προκύπτει γνώση εκ μέρους της αιτούσας της εκδόσεως και του περιεχομένου της εν λόγω Υπουργικής απόφασης τουλάχιστον από τις 26.11.2014, ημερομηνία την οποία φέρει η ως άνω καταγγελία της. Εξάλλου, από την ίδια ημερομηνία τεκμαίρεται γνώση εκ μέρους της αιτούσας, ενόψει και του ευλόγου ενδιαφέροντός της, της εκδόσεως και της β΄ προσβαλλόμενης πράξης της Προϊσταμένης της ΔΙΠΚΑ [ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΑΧ/Φ4/246188/133488/16044/7166/ 24.12.2013], δεδομένου ότι στην ανωτέρω απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού τίθεται όρος, σύμφωνα με τον οποίο η οριστική μελέτη του έργου θα υποβληθεί στην ΔΙΠΚΑ, η δε θεώρηση της οριστικής μελέτης από την ΔΙΠΚΑ, ήτοι η έκδοση της β΄ προσβαλλομένης, αποτελούσε, κατά το νόμο, προϋπόθεση για τη χορήγηση της άδειας δόμησης από την ΥΔΟΜ του Δήμου Ναυπλιέων. Συνεπώς, ο ισχυρισμός της αιτούσας, με τον οποίο προβάλλεται ότι αυτή έλαβε γνώση των δύο πρώτων προσβαλλόμενων πράξεων στις 16.1.2019, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Εξάλλου, με το από 16.10.2019 υπόμνημα, που κατατέθηκε μετά τη συζήτηση της υπόθεσης εντός της χορηγηθείσας από τον Πρόεδρο προθεσμίας, η αιτούσα ισχυρίζεται ότι πλήρη γνώση της α΄ προσβαλλομένης και της αιτιολογίας της έλαβε αφού καθαρογράφηκαν με αίτησή της μετά τον Μάρτιο του 2019 τα πρακτικά της 36/26.11.2013 συνεδρίασης του ΚΑΣ κατά την οποία διατυπώθηκε η γνωμοδότησή του, στο δε έγγραφο ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΑΤΚΑΣΣΜ/492425/353609/2299/ 17.9.2019 της Προϊσταμένης της Γραμματείας του ΚΑΣ προς το Δικαστήριο αναφέρεται ότι η αιτούσα έλαβε αντίγραφο του πρακτικού της 36/26.11.2013 συνεδρίασης του ΚΑΣ, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της, με το ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΑΤΚΑΣΣΜ/176402/123606/892/4.4.2019 έγγραφο, κατόπιν των αιτήσεών της στις 20 και 21.3.2019 [μετά, δηλαδή, την άσκηση της κρινόμενης αίτησης και την κατάθεση του δικογράφου προσθέτων λόγων ακυρώσεως (15.3.2019 και 20.3.2019, αντίστοιχα)]. Όμως, και αυτός ο ισχυρισμός είναι απορριπτέος, δεδομένου ότι η αιτούσα είχε επιδείξει ιδιαίτερο και έντονο ενδιαφέρον για τη νομιμότητα της διαδικασίας ανέγερσης του επίμαχου κτιρίου με τη λήψη στοιχείων του φακέλου και την υποβολή καταγγελίας στη Διοίκηση και ως εκ τούτου μπορούσε, ενόψει και του ευλόγου ενδιαφέροντός της, να ζητήσει αντίγραφα της γνωμοδότησης και των πρακτικών της συνεδρίασης του ΚΑΣ είτε από την ημερομηνία που έλαβε αντίγραφο της α΄ προσβαλλομένης, δηλαδή πριν από την υποβολή της καταγγελίας στην ΥΔΟΜ Ναυπλίου στις 26.11.2014, είτε και εντός ευλόγου χρόνου ενός έτους μετά την ημερομηνία αυτή. Με τα δεδομένα αυτά, η κρινόμενη αίτηση εκπροθέσμως ασκείται κατά των δύο πρώτων προσβαλλομένων πράξεων των οργάνων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού (ανωτ. σκ. 3 προσβαλλόμενες α΄ και β΄), μετά την πάροδο 4,5 περίπου ετών από την ημερομηνία που φέρει η προαναφερθείσα καταγγελία της αιτούσας προς την ΥΔΟΜ Ναυπλίου (26.11.2014) ή μετά την πάροδο ευλόγου χρόνου ενός έτους από την εν λόγω καταγγελία και πρέπει κατά μέρος αυτό να απορριφθεί ως απαράδεκτη.
    13. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση και το δικόγραφο προσθέτων λόγων ακυρώσεως προβάλλονται κατά των τριών πρώτων προσβαλλομένων πράξεων (α΄, β΄ και γ΄) οι ακόλουθοι λόγοι ακυρώσεως: I) οι δύο πρώτες προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν αναιτιολόγητα, καθ’ υπέρβαση των άκρων ορίων της διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης, κατά παράβαση διατάξεων υπερνομοθετικής ισχύος, διατάξεων διεθνών συμβάσεων, του αρχαιολογικού νόμου και της νομοθεσίας για την προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς (5ος λόγος του κυρίου δικογράφου), ii) οι ίδιες πράξεις εκδόθηκαν κατά παράβαση των άρθρων 45-48 ΚΒΠΝ (ιδίως 48 παρ. 7), 17 παρ. 2 του Συντάγματος, διότι με αυτές «αδειοδοτήθηκε ακίνητο» το οποίο κατά ένα μέρος ανήκει στην ιδιοκτησία της αιτούσας και όχι στην ιδιοκτησία του Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας (2ος λόγος του κυρίου δικογράφου), καθώς και κατά παράβαση των άρθρων 1, 3, 5, 6, 9 του ν. 4030/2011, 1 της κυα οικ.7533/2012 (Β΄ 251) που καθόρισε τη διαδικασία έντυπης υποβολής έγκρισης και άδειας δόμησης, 4 του ΝΟΚ (ν. 4067/2012) που δίδει τον ορισμό της άδειας δόμησης, 2 του ΝΟΚ περ. 49, 50, 51, 52 που δίδει τους ορισμούς του ΟΤ, του οικοπέδου, των ομόρων ή γειτονικών οικοπέδων και των ορίων των οικοπέδων ή γηπέδων, 45-48 και ιδίως 48 παρ. 7 του ΚΒΠΝ, 17 παρ. 2 του Συντάγματος και της νομολογίας του ΣτΕ για την ανάκληση παράνομων οικοδομικών αδειών (2ος λόγος δικογράφου προσθέτων λόγων, με τον οποίο επαναλαμβάνεται και αναπτύσσεται ο ανωτέρω 2ος λόγος του κυρίου δικογράφου], iii) οι ανωτέρω [και οι λοιπές] προσβαλλόμενες είναι αναιτιολόγητες και εκδόθηκαν καθ’ υπέρβαση των άκρων ορίων της διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης και κατά παράβαση των άρθρων 24 (παρ. 1 και 6) του Συντάγματος και 16, 12 (παρ. 1 και 4) και 14 (παρ. 2) του ν. 3028/2002, (5ος λόγος δικογράφου προσθέτων λόγων), iv) η β΄ προσβαλλομένη είναι ακυρωτέα, καθόσον αυτή παρότι αφορά σε εργασίες κατασκευής κτιρίου και σε κοπή δένδρων που ανήκουν στα δασικά είδη και οι οποίες επρόκειτο να λάβουν χώρα σε κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο εντός μυκηναϊκού νεκροταφείου, σε ιστορικό τόπο και περιοχή ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, εκδόθηκε κατά παράβαση του νόμου και χωρίς να έχει προηγουμένως διατυπωθεί πριν από την έκδοσή της η αναγκαία κατά νόμο γνώμη του οικείου Συμβουλίου αναφορικώς με την οριστική μελέτη του έργου (6ος λόγος δικογράφου προσθέτων λόγων), και v) η γ΄ προσβαλλομένη, καθ’ ο μέρος έχει εκτελεστότητα και αποτελεί διοικητική πράξη, είναι παράνομη και ακυρωτέα, ως αόριστη και αναιτιολόγητη και ως αντίθετη με την αρχή της διαφάνειας και της χρηστής διοίκησης (7ος λόγος του δικογράφου προσθέτων λόγων). Ενόψει, όμως, των προεκτεθέντων (σκ. 12 και 10) όλοι οι ανωτέρω λόγοι ακυρώσεως καθώς και οι συναφείς με αυτούς ισχυρισμοί, που προβάλλονται με το κύριο και το πρόσθετο δικόγραφο και αφορούν πλημμέλειες των δύο πρώτων προσβαλλομένων πράξεων ατομικού χαρακτήρα (ανωτ. σκ. 3 πράξεις α΄ και β΄), είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, δεδομένου ότι οι πράξεις αυτές προσβάλλονται απαραδέκτως (πρβλ. ΣτΕ 4626/1976 Ολομ., 3458/1977 Ολομ., 376/2019 κ.ά.), ενώ, εξάλλου, απαραδέκτως προβάλλονται οι ίδιοι λόγοι ακυρώσεως και κατά της γ΄ προσβαλλόμενης πράξης, η οποία στερείται εκτελεστότητας (πρβλ. ΣτΕ 711/2017 Ολομ. κ.ά.).
    14. Επειδή, η κρινόμενη αίτηση εμπροθέσμως ασκείται κατά της 111/1.3.2018 έγκρισης δόμησης και της 9/16.3.2018 άδειας δόμησης (προσβαλλόμενες δ΄ και ε΄), πρέπει δε να εξετασθεί επί της ουσίας ως προς τους λοιπούς λόγους ακυρώσεως οι οποίοι πλήττουν τις πράξεις αυτές.
    15. Επειδή, στο άρθρο 2 του ν. 4030/2011 (Α΄ 249), όπως η παρ. 2 αυτού προστέθηκε με το άρθρο 53 παρ. 1 του ν. 4178/2013 (Α΄ 174) και η υπάρχουσα παράγραφος αναριθμήθηκε σε παρ. 1, ορίζεται ότι «1. Αρμόδια όργανα για τη χορήγηση της έγκρισης δόμησης και της άδειας δόμησης είναι οι Υπηρεσίες Δόμησης (Υ.ΔΟΜ.) των Δήμων, εκτός εάν από ειδικές διατάξεις ορίζεται διαφορετικά. 2. Α. Για την έκδοση της άδειας δόμησης και της έγκρισης δόμησης ακινήτων των νομικών προσώπων του ν. 590/1977 (Α΄ 146) εφαρμόζονται οι διατάξεις του παρόντος νόμου. Β. Ειδικώς για κάθε οικοδομική εργασία που αφορά σε Ιερούς Ναούς, Μητροπολιτικά Μέγαρα (ένα (1) σε κάθε Μητρόπολη), που ανήκουν αποκλειστικά και μόνο σε εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα του ν. 590/1977 (Α΄ 146) και σε Ιερές Μονές …, η έγκριση δόμησης εκδίδεται από τη Διεύθυνση Οικοδομικών και Κτιριακών Κανονισμών (Δ.Ο.Κ.Κ.) του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Γ. Για τα ως άνω έργα η γνωμοδότηση επί των αρχιτεκτονικών μελετών εκδίδεται πριν την έγκριση δόμησης από το Κεντρικό Συμβούλιο Εκκλησιαστικής Αρχιτεκτονικής (ΚΕ.Σ.Ε.Α.) της επόμενης παραγράφου κατά παρέκκλιση από κάθε άλλη διάταξη. Δ. Συστήνεται στην Εκκλησία της Ελλάδος Κεντρικό Συμβούλιο Εκκλησιαστικής Αρχιτεκτονικής (ΚΕ.Σ.Ε.Α.) […] Ε. Μετά την έγκριση δόμησης η άδεια δόμησης και η άδεια καθιερώσεως ή χρήσης εκδίδεται κατά τις διατάξεις του παρόντος νόμου από την Υπηρεσία Δόμησης (Υ.ΔΟΜ.) της Εκκλησίας της Ελλάδος της περίπτωσης ΣΤ΄ της παρούσας παραγράφου … ΣΤ. Συστήνεται στην Εκκλησία της Ελλάδος Υπηρεσία Δόμησης (Υ.ΔΟΜ.), η οποία ασκεί τις αρμοδιότητες των Υπηρεσιών Δόμησης του ν. 4030/2011, όπως εκάστοτε ισχύουν, και εκδίδει την άδεια δόμησης χωρικής δικαιοδοσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος αποκλειστικά και μόνο για … β) Τους Ιερούς Ναούς εφόσον ανήκουν αποκλειστικά και μόνο σε εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα του ν. 590/1977 (Α΄ 146), και τα προσκτίσματά τους. Η ανέγερση προσκτίσματος επιτρέπεται μόνο σε Ιερούς Ναούς, που ανήκουν σε εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα του ν. 590/ 1977 (Α΄ 146) και εφόσον αποτελούν ενιαίο αρχιτεκτονικό σύνολο με τον Ιερό Ναό και εξυπηρετούν τον Ιερό Ναό. γ) […] ΙΑ. Κανονισμός της Δ.Ι.Σ. εξειδικεύει τη συγκρότηση, οργάνωση, αρμοδιότητες, τη διοικητική υποστήριξη, τη λειτουργία και το υπηρεσιακό καθεστώς των παραπάνω υπηρεσιών και οργάνων, τη δημιουργία και τήρηση του ηλεκτρονικού αρχείου τους […] ΙΓ. Για την κατασκευή ή επισκευή των οικοδομών της περίπτωσης Β΄, αντί του τίτλου ιδιοκτησίας, οι ενδιαφερόμενοι υποχρεούνται να προσκομίσουν, προκειμένης της έκδοσης έγκρισης και άδειας δόμησης, στην αρμόδια Υπηρεσία τα ακόλουθα δικαιολογητικά έγγραφα: Πιστοποιητικό από το αρμόδιο υποθηκοφυλακείο περί μη διεκδικήσεως του ακινήτου από το Δημόσιο ή Ο.Τ.Α. Συμβολαιογραφική πράξη συναινέσεως, που συντάσσεται κατά τις διατάξεις των άρθρων 7 του ν. 3800/1957 (Α΄ 256) ή […]». Περαιτέρω, στο άρθρο 9 παρ. 7 του αυτού ν. 4030/2011 ορίζεται ότι «Στην έννοια των οικοδομικών εργασιών για ανέγερση νέας οικοδομής ή προσθήκης σε υφιστάμενη οικοδομή, περιλαμβάνονται και όλες εκείνες οι εργασίες που καθιστούν το κτίριο άρτιο για λειτουργία, όπως οι εργασίες για την κατασκευή περιτοιχίσεων, ή περιφράξεων, βόθρων, υπογείων δεξαμενών νερού, εκσκαφών, επιχώσεων, κοπής δένδρων», στο δε άρθρο 40 παρ. 2 του ν. 1337/1983 ορίζεται ότι «Για την κοπή δένδρων, μέσα σε εγκεκριμένα ρυμοτομικά σχέδια ή τις Ζ.Ο.Ε. που δεν προστατεύονται από τις διατάξεις για την προστασία των δασών και των δασικών γενικά εκτάσεων, απαιτείται έκδοση άδειας από την οικεία πολεοδομική αρχή …». Κατ’ εξουσιοδότηση, πλην άλλων, των άρθρων 1 (παρ. 4), 9 (παρ. 4), 36 (παρ. 6), 42, 46 (παρ. 2) του ν. 590/1977 (Α΄ 146) και του ανωτέρω άρθρου 2 (παρ. 2) του ν. 4030/2011 εκδόθηκε ο Κανονισμός 247/2013 της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου (ΔΙΣ) της Εκκλησίας της Ελλάδος «Περί οργανώσεως, αρμοδιοτήτων, συγκροτήσεως, λειτουργίας της Υπηρεσίας Δομήσεως (Υ.ΔΟΜ.) και του Κεντρικού Συμβουλίου Εκκλησιαστικής Αρχιτεκτονικής (ΚΕ.Σ.Ε.Α.) της Εκκλησίας της Ελλάδος» (Α΄ 258). Στο άρθρο 4 του ως άνω Κανονισμού ορίζεται ότι «Ι. Η Υ.ΔΟΜ. (το Τμήμα Εκδόσεως Αδειών Δομήσεως) εκδίδει τας κατωτέρω διοικητικάς πράξεις δια τας κατωτέρω κατασκευάς ή χρήσεις, εφ’ όσον πρόκειται να πραγματοποιηθούν επί ακινήτων των νομικών προσώπων του άρθρου 1 παρ. 4 του ν. 590/1977 (Α΄ 146). Ειδικώτερον το Τμήμα Εκδόσεως Αδειών Δομήσεως εκδίδει: Α) την «άδειαν δομήσεως» δια πάσαν οικοδομικήν εργασίαν, η οποία αφορά: α) εις Ιερούς Ναούς και τα προσκτίσματά των, εφ’ όσον ανήκουν εις εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα του ν. 590/1977 (Α΄ 146). Ως «πρόσκτισμα» νοείται παν οικοδόμημα, το οποίο αποτελεί ενιαίον μετά του Ι. Ναού αρχιτεκτονικόν σύνολον και η χρήσις του εξυπηρετεί τον Ιερόν Ναόν (ως λ.χ. αποθήκαι, χώροι υγιεινής, χώροι Η/Μ εγκαταστάσεων, στεγασμένοι χώροι σταθμεύσεως, γραφεία, κωδωνοστάσια, πρεσβυτέρειον, χώροι κατηχήσεως, μαγειρείων και εστιάσεως, αθλήσεως, εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, πνευματικό κέντρο, βιβλιοθήκη)…». Περαιτέρω, με το άρθρο 4 του ν. 4067/2012 «Νέος Οικοδομικός Κανονισμός» (Α΄ 79) καθορίσθηκαν οι άδειες δόμησης καθώς και οι λοιπές άδειες που απαιτούνται για την εκτέλεση εργασιών δόμησης. Εν συνεχεία, με τον ν. 4495/2017 (Α΄ 167), ρυθμίσθηκαν εκ νέου οι κατηγορίες των οικοδομικών αδειών και η διαδικασία για την έκδοσή τους (άρθρα 28-51). Με το άρθρο 50 του νόμου αυτού “Μεταβατικές διατάξεις Κεφαλαίου Πρώτου Τμήματος Β΄” [όπως η παρ. 1 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 30 παρ. 1 του ν. 4513/2018 (Α΄ 9/23.1.2018)] ορίσθηκε ότι «Έως τη λειτουργία των ηλεκτρονικών υπηρεσιών του άρθρου 33 και την έκδοση της προβλεπόμενης στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού απόφασης, οι διοικητικές πράξεις του άρθρου 29 εκδίδονται με τη διαδικασία που ίσχυε πριν τη δημοσίευση του παρόντος. Κατ’ εξαίρεση για την έκδοση των οικοδομικών αδειών υποβάλλονται τα δικαιολογητικά του άρθρου 40 του παρόντος …», και με το άρθρο 51, ως είχε αρχικώς, ορίσθηκε ότι «Μετά την έκδοση της υπουργικής απόφασης που ορίζεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 33 του παρόντος καταργούνται τα άρθρα 1 έως και 8 του ν. 4030/2011, εκτός από την παρ. 6 του άρθρου 2α του ν. 4030/2011, η παρ. 5 του άρθρου 20 του ν. 4258/2014 και το άρθρο 4 του ν. 4067/2012 πλην των παραγράφων 2, 3 και 5 αυτού, οι οποίες καταργούνται από την έναρξη ισχύος του παρόντος». Κατ’ επίκληση του άρθρου 33 και των λοιπών διατάξεων του Τμήματος Β΄ του ν. 4495/2017 εκδόθηκε η απόφαση ΥΠΕΝ/ΥΠΡΓ/48123/ 6983/23.7.2018 του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας (Β΄ 3136/31.7.2018), με την οποία καθορίσθηκαν οι διαδικασίες ηλεκτρονικής υποβολής, έλεγχου και έκδοσης των διοικητικών πράξεων του άρθρου 29 του ν. 4495/2017 καθώς και οι παρεχόμενες ηλεκτρονικές υπηρεσίες. Από τη γραμματική διατύπωση και τον σκοπό των προαναφερομένων διατάξεων του άρθρου 2 παρ. 2 (περ. ΣΤ΄) του ν.4030/2011, όπως αυτές ίσχυαν κατά τα ανωτέρω τον κρίσιμο χρόνο έκδοσης των προσβαλλομένων πράξεων, προκύπτει ότι προκειμένου να χαρακτηρισθεί ορισμένο κτίσμα ως «πρόσκτισμα» Ιερού Ναού εκκλησιαστικού νομικού προσώπου του ν. 590/1977 δεν τάσσεται ως προϋπόθεση η άμεση εξυπηρέτηση του οικοδομήματος του ναού ή η επαφή ή η άμεση γειτνίαση του κτίσματος με τον ναό, αλλά απαιτείται το κτίσμα να αποτελεί ενιαίο αρχιτεκτονικό σύνολο με τον Ι. Ναό και να εξυπηρετεί το έργο του (πρβλ. αιτιολογική έκθεση επί του άρθρου 53 του ν. 4178/2013 με το οποίο τροποποιήθηκε το άρθρο 2 του ν. 4030/2011).
    16. Επειδή, με τον 1ο λόγο του κυρίου δικογράφου καθώς και με τον 1ο λόγο του δικογράφου προσθέτων λόγων ακυρώσεως προβάλλεται ότι η 111/2018 έγκριση δόμησης και η 9/2018 άδεια δόμησης εκδόθηκαν από αναρμόδιο καθ’ ύλην όργανο και είναι ακυρωτέες, διότι κατά τις διατάξεις του άρθρου 2 του ν. 4030/2011 αρμόδια για την ανέγερση του κτιρίου αλλά και για την κοπή δένδρων σε ακίνητο εντός σχεδίου πόλεως είναι η Υπηρεσία Δόμησης του Δήμου Ναυπλιέων. Η αιτούσα ισχυρίζεται ειδικότερα ότι το επίμαχο κτίριο και η κοπή δένδρων δεν συμπεριλαμβάνονται στις κατηγορίες κατασκευών για τις οποίες παρέχεται η εξαιρετική αρμοδιότητα έκδοσης άδειας και έγκρισης δόμησης από την Υπηρεσία Δόμησης της Εκκλησίας της Ελλάδος και την ΔΑΟΚΑ, αφού πρόκειται για αυτοτελές κτίριο παροχής κοινωνικών υπηρεσιών σε απόρους σε απόσταση 30 μ. περίπου από τον Ι.Ν. χωρίς να υφίσταται οποιαδήποτε λειτουργική ή άλλη διασύνδεση ή εξυπηρέτηση του ναού και χωρίς το κτίριο να αποτελεί ενιαίο αρχιτεκτονικό σύνολο με τον ναό ή να προορίζεται για την εξυπηρέτησή του με αποτέλεσμα να μην εμπίπτει ούτε στην έννοια του ναού αλλά ούτε και στην έννοια του «προσκτίσματος». Αντιθέτως προς τα ανωτέρω, η Εκκλησία της Ελλάδος ισχυρίζεται ότι το επίμαχο κτίριο εξυπηρετεί σκοπό εντασσόμενο στους φιλανθρωπικούς σκοπούς των Ενοριών (αρ. 1 παρ. 2 και 36 του ν. 490/1977, αρ. 17 Κανονισμού 8/1979, Α΄ 1/1980), ότι πρόκειται για πρόσκτισμα, ήτοι κτίριο που βρίσκεται στο ίδιο ακίνητο με τον Ι.Ν. και σε επαφή με τον Ξενώνα του Ναού, ο οποίος βρίσκεται παραπλεύρως του Ι.Ν., και από την άλλη πλευρά βρίσκεται το κτίριο του Εκκλησιαστικού Ραδιοφωνικού Σταθμού, ότι το κτίριο συσσιτίων αποτελεί ενιαίο αρχιτεκτονικό σύνολο με τον Ι.Ν. όπως έκρινε και το Κεντρικό Συμβούλιο Εκκλησιαστικής Αρχιτεκτονικής, και ότι κατά το άρθρο 4 του 247/2013 Κανονισμού της Εκκλησίας της Ελλάδος, στην έννοια του προσκτίσματος περιλαμβάνονται, πλην άλλων, χώροι μαγειρείων και εστιάσεως, όταν αποτελούν ενιαίο αρχιτεκτονικό σύνολο με τον Ιερό Ναό και η χρήση τους εξυπηρετεί τον Ναό.
    17. Επειδή, εν προκειμένω, σύμφωνα με τις γνωμοδοτήσεις τόσο του ΚΑΣ όσο και του ΚΕ.Σ.Ε.Α. το υπό ανέγερση κτίριο συσσιτίων εντάσσεται αρμονικά στο σύμπλεγμα των κτιρίων τα οποία υφίστανται εντός του ΟΤ Γ 356 και εξυπηρετούν μεμονωμένα καθώς και στο σύνολό τους τον Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας και το έργο του, με βάση δε την αρχιτεκτονική μελέτη, τη χρήση και τη θέση του κτιρίου η ΔΑΟΚΑ και η ΥΔΟΜ της Εκκλησίας της Ελλάδος έκριναν ότι το υπό ανέγερση κτίριο συγκροτεί ενιαίο αρχιτεκτονικό σύνολο με τον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Ναυπλίου, γεγονός που θεμελιώνει την αρμοδιότητά τους για τη χορήγηση των προβαλλομένων αδειών. Η κρίση αυτή ευρίσκει νόμιμο και επαρκές αιτιολογικό έρεισμα στα στοιχεία του φακέλου (τεχνικές εκθέσεις, αρχιτεκτονική μελέτη κτιρίου, εισηγήσεις, γνωμοδοτήσεις, διαγράμματα, όψεις, φωτογραφίες κ.ά.), από τα οποία προκύπτει ότι το υπό ανέγερση κτίριο αποτελεί κτίριο κοινωνικού χαρακτήρα (κτίριο συσσιτίων για τους απόρους) που τοποθετείται μεταξύ υφισταμένων ήδη κτισμάτων στο ακίνητο κατά τρόπο που συμβάλλει στην ενότητα και συνέχεια των όψεών τους και συγχρόνως εντάσσεται και λειτουργικά, ως προς τη χρήση του, στο υφιστάμενο εντός του ΟΤ Γ 356 οικοδομικό σύμπλεγμα, εξυπηρετώντας μαζί με τα λοιπά κτίσματα (ξενώνα, εκκλησιαστικό ραδιοφωνικό σταθμό κ.ά.) το έργο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας. Κατά συνέπεια, αρμοδίως εκδόθηκαν από τη ΔΑΟΚΑ του ΥΠΕΝ και την Υπηρεσία Δόμησης της Εκκλησίας της Ελλάδος η 111/2018 έγκριση δόμησης και η 9/2018 άδεια δόμησης, αντιστοίχως, για το προαναφερθέν κτίριο συσσιτίων, ο δε λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι το επίμαχο κτίριο, λόγω του προορισμού του και της θέσης στην οποία θα ανεγερθεί, δεν συνιστά πρόσκτισμα του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, δεδομένου ότι, όπως εκτέθηκε, για τον χαρακτηρισμό του κτίσματος ως «προσκτίσματος» του Ι.Ν. δεν απαιτείται, κατά τον νόμο, η επαφή ή η γειτνίαση του κτίσματος με τον ναό ή η άμεση εξυπηρέτηση του οικοδομήματος του ναού. Ομοίως, απορριπτέος είναι και ο ειδικότερος ισχυρισμός, κατά τον οποίο αναρμοδίως εκδόθηκε η άδεια κοπής δέντρων από τις προαναφερθείσες υπηρεσίες. Και τούτο, διότι, σύμφωνα με το άρθρο 9 παρ. 7 του ν. 4030/2011 στην έννοια των οικοδομικών εργασιών για ανέγερση νέας οικοδομής περιλαμβάνονται και οι εργασίες κοπής δέντρων, ως αρμόδιες δε πολεοδομικές υπηρεσίες κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο έκδοσης των προσβαλλομένων αδειών ορίζονται, με το άρθρο 2 του ν. 4030/2011, η ΔΑΟΚΑ για τη χορήγηση της έγκρισης δόμησης και η Υπηρεσία Δόμησης της Εκκλησίας της Ελλάδος για την έκδοση της άδειας δόμησης (πρβλ. και άρθρο 40 παρ. 2 του ν.1337/1983, ΣτΕ 1292/2017). Εξάλλου, εφόσον στην προκειμένη περίπτωση συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 2 παρ. 2 (περ. Β και ΣΤ) του ν. 4030/2011 για τη θεμελίωση της αρμοδιότητας των οργάνων που εξέδωσαν την έγκριση και την άδεια δόμησης του κτιρίου, ο ειδικότερος ισχυρισμός της αιτούσας, με τον οποίο, προς αντίκρουση των απόψεων της Εκκλησίας της Ελλάδος, προβάλλεται ότι ο Κανονισμός 247/2013 της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος καθ’ ο μέρος δίδει την έννοια του προσκτίσματος εκδόθηκε χωρίς νομοθετική εξουσιοδότηση, είναι απορριπτέος ως αλυσιτελώς προβαλλόμενος, δεδομένου ότι η αρμοδιότητα των οργάνων που εξέδωσαν τις προσβαλλόμενες πράξεις ερείδεται ευθέως στις ως άνω διατάξεις του τυπικού νόμου.
    18. Επειδή, όπως προκύπτει από τις διατάξεις του ν. 1337/1983, οι οποίες κωδικοποιήθηκαν στο άρθρο 48 του ΚΒΠΝ, η εκπόνηση και σύνταξη της πράξης εφαρμογής πολεοδομικής μελέτης προϋποθέτει και περιλαμβάνει την τακτοποίηση των οικοπέδων εντός των οικοδομικών τετραγώνων ή την κρίση περί αδυναμίας τακτοποιήσεως και, κατ’ ακολουθίαν, την συνένωση ή προσκύρωσή τους. Εξάλλου, με την κύρωση και μεταγραφή της πράξης εφαρμογής επέρχονται όλες οι αναφερόμενες στην πράξη αυτή μεταβολές στις ιδιοκτησίες, εκτός από αυτές για τις οποίες οφείλεται αποζημίωση και για τη συντέλεση των οποίων πρέπει να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες του ν.δ. της 17.7.1923 και του ν.δ. 797/1971 [ήδη του Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων, κυρωθ. με το άρθρο πρώτο του ν. 2882/2001, Α΄ 17] (πρβλ. και ΣτΕ 1730/2000 Ολομ., 603/2008 Ολομ., 1588/2018 κ.ά, ΑΠ 499/2007, 1205/2011 κ.ά.), τα ανωτέρω δε ισχύουν και υπό το καθεστώς της τακτοποίησης των οικοπέδων κατά τα άρθρα 42 επόμ. του ν.δ. 17.7.1923 (άρθρα 300 επ. ΚΒΠΝ, πρβλ. ΣτΕ 119/1987 7μ.).
    19. Επειδή, με τον 3ο λόγο ακύρωσης προβάλλεται ότι οι προσβαλλόμενες, έγκριση και άδεια δόμησης, εκδόθηκαν κατά παράβαση των άρθρων 303 (παρ. 2) και 300 (παρ. 2) ΚΒΠΝ, διότι με αυτές θεωρήθηκε ως οικοδομήσιμο ακίνητο μη άρτιο και μη οικοδομήσιμο, το οποίο ανήκει στην συνιδιοκτησία της αιτούσας, χωρίς προηγουμένως να έχει λάβει χώρα τακτοποίηση του εν λόγω ακινήτου με προσκύρωση, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η προσκύρωση και χωρίς να έχει προηγηθεί κρίση της Υπηρεσίας περί του εφικτού ή μη της τακτοποίησης του ακινήτου αυτού. Με τον 3ο λόγο του δικογράφου προσθέτων λόγων ακυρώσεως επαναλαμβάνεται ο ανωτέρω λόγος ακυρώσεως, κατ’ επίκληση και του άρθρου 7 παρ. 7 του ΝΟΚ, που ορίζει ότι δεν επιτρέπεται η δόμηση ακόμη και σε οικόπεδο άρτιο και οικοδομήσιμο έστω και κατά το άρθρο 25 του ν. 1337/1983 όπως ισχύει, αν για οποιονδήποτε λόγο απαιτείται τακτοποίηση των γειτονικών του οικοπέδων και κατά την κρίση της πολεοδομικής υπηρεσίας, η δόμηση θα παρεμποδίσει ή θα δυσχεράνει με οποιονδήποτε τρόπο την τακτοποίηση. Η αιτούσα ισχυρίζεται ότι από τον συνδυασμό των άρθρων 7 του ΝΟΚ και 302 του ΚΒΠΝ συνάγεται ότι τόσο υπό το προγενέστερο δίκαιο όσο και μετά τον ΝΟΚ, πριν από την έκδοση άδειας οικοδομής απαιτείται η διενέργεια εκ μέρους της Διοίκησης ειδικής και εμπεριστατωμένης έρευνας ως προς τη δυνατότητα τακτοποίησης, από πλευράς αρτιότητας, σχήματος και γενικά καταλληλότητας για την πληρέστερη δομική εκμετάλλευση, όχι μόνο του οικοπέδου στο οποίο αφορά η υπό έκδοση άδεια αλλά και των ομόρων του οικοπέδων, ότι η τακτοποίηση είναι υποχρεωτική εφόσον η χορήγηση της άδειας θα εμποδίσει ή θα δυσχεράνει την τακτοποίηση των ομόρων οικοπέδων ή σε ένα ΟΤ υφίσταται τυφλό οικόπεδο και ζητείται άδεια για την ανέγερση σε παρακείμενο οικόπεδο και ότι το τοπογραφικό διάγραμμα και το διάγραμμα δόμησης 2017, που υποβλήθηκαν για την έκδοση των προσβαλλομένων αδειών, απεικονίζουν ανακριβώς το εμβαδόν του ακινήτου του Ι.Ν. (9.105,85 τ.μ.), διότι συμπεριλαμβάνουν και τα τμήματα συνδιοκτησίας της αιτούσας και περαιτέρω απεικονίζουν, αντιφατικά, γραμμοσκιασμένα τα τμήματα αυτά με τη σημείωση «χώρος που δεν έχει συντελεσθεί η προσκύρωση εμβαδού 211,60 τ.μ.». Έτσι, με τον τρόπο αυτό, κατά την αιτούσα, αν και συνομολογείται η μη συντέλεση της τακτοποίησης με προσκύρωση των τμημάτων αυτών, τα εν λόγω τμήματα εμφανίζονται και προσμετρώνται στο συνολικό εμβαδόν φερομένης ιδιοκτησίας του Ι.Ν. τα δε στοιχεία της επιτρεπόμενης και πραγματοποιούμενης δόμησης, που διαφοροποιούνται σε σχέση με τις εγκρίσεις του ΥΠΠΟΑ, υπολογίζονται στο διάγραμμα δόμησης επί εμβαδού 8.894,25 τ.μ., ήτοι χωρίς το τμήμα ιδιοκτησίας της αιτούσας με την επίκληση όμως μιας εγκυκλίου, η οποία δεν έχει κανένα νομοθετικό έρεισμα. Με βάση τα ανωτέρω η αιτούσα προβάλλει ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις (έγκριση και άδεια δόμησης) είναι ακυρωτέες α) διότι δεν προηγήθηκε κρίση της Διοίκησης ως προς το ότι η ανέγερση του επίμαχου κτιρίου δεν θα εμποδίσει ούτε θα δυσχεράνει τη μελλοντική τακτοποίηση των ομόρων προσκυρωτέων οικοπέδων συνιδιοκτησίας της, άλλως δεν προηγήθηκε αιτιολογημένη περί τούτου κρίση των οργάνων που χορήγησαν τις άδειες και β) διότι οι προσβαλλόμενες στερούνται παντελώς νομίμου ερείσματος, της κατά νόμον αιτιολογίας, εκδόθηκαν κατά παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας και, επιπλέον, είναι αντιφατικές, αφού δεν μπορεί να συναχθεί ασφαλές συμπέρασμα για την κρίση των οργάνων που τις εξέδωσαν, περί της δυνατότητας οικοδόμησης του οικοπέδου του Ι.Ν. και ειδικότερα αν ήλεγξαν τα όμορα, σε σχέση με το αδειοδοτηθέν, μη άρτια οικοπεδικά τεμάχια ως προς τη δυνατότητα τακτοποιήσεως ή αν θεώρησαν ότι αυτά αποτελούν τμήμα του ακινήτου, με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του άρθρου 7 παρ. 7 του ΝΟΚ. Η Εκκλησία της Ελλάδος ισχυρίζεται, αντιθέτως, ότι οι ανωτέρω λόγοι ακυρώσεως προβάλλονται άνευ εννόμου συμφέροντος, διότι κατά το απόσπασμα του προσκομισθέντος κτηματολογικού διαγράμματος και τις αρχικές εγγραφές του Κτηματολογικού Γραφείου Ναυπλίου το ακίνητο εμφανίζεται ολόκληρο ως ιδιοκτησία της Ενορίας, ότι η προσκύρωση των δύο τμημάτων στα οποία αναφέρεται η αιτούσα προβλέπεται μεν στην 1796/15.6.2007 διορθωτική πράξη της 1/1998 πράξης εφαρμογής, πλην η αιτούσα παραλείπει μέχρι σήμερα να καταχωρίσει στα κτηματολογικά βιβλία την διορθωτική πράξη, ώστε να φαίνεται ιδιοκτήτρια των προσκυρωτέων και εισέτι μη αποζημιωθέντων τμημάτων συνολικού εμβαδού 211,60 τ.μ., ότι εν πάση περιπτώσει οι λόγοι προβάλλονται και αβασίμως, δεδομένου ότι με τις προσβαλλόμενες πράξεις (έγκριση και άδεια δόμησης) δεν έχουν συνυπολογισθεί για την εξαγωγή των επιτρεπομένων και πραγματοποιουμένων στοιχείων δόμησης τα δύο τμήματα, συνολικού εμβαδού 211,60 τ.μ. και ότι κατά την ερμηνευτική εγκύκλιο 49/1988 του ΥΠΕΧΩΔΕ, εφόσον η τακτοποίηση δεν επηρεάζει την αρτιότητα επιτρέπεται η χορήγηση της οικοδομικής άδειας πριν από την ολοκλήρωση των διαδικασιών της τακτοποίησης για το υπόλοιπο τμήμα του ακινήτου που είναι άρτιο και δεν επηρεάζεται από την τακτοποίηση. Η Εκκλησία της Ελλάδος ισχυρίζεται, ακόμη, ότι και υπό την ερμηνευτική εκδοχή της αιτούσας οι προσβαλλόμενες είναι νόμιμες, αφού με τις διατάξεις της παρ. 7 του άρθρου 7 του ΝΟΚ επιτρέπεται η δόμηση αν δεν δυσχεραίνεται η τακτοποίηση, η τελευταία δε αυτή προϋπόθεση συντρέχει εν προκειμένω, διότι δεν προβλέπεται δόμηση στην έκταση των 211,60 τ.μ.
    20. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτει ότι για την περιοχή «Πρόνοια», στην οποία περιλαμβάνεται και το συγκεκριμένο ΟΤ Γ356 στο οποίο βρίσκεται ο Ιερός Ναός Ευαγγελιστρίας, συντάχθηκε, κυρώθηκε και μεταγράφηκε η 1/98 πράξη εφαρμογής. Η πράξη εφαρμογής διορθώθηκε στη συνέχεια με πράξη, που κυρώθηκε με την 1796/15.6.2007 απόφαση του Νομάρχη Αργολίδος, ως προς δύο τμήματα συνολικού εμβαδού 211,60 τ.μ. (μέρη μεγαλύτερης έκτασης) τα οποία βρίσκονται στο ΟΤ Γ356 και είναι όμορα της ιδιοκτησίας του Ι.Ν., σύμφωνα δε με την κυρωθείσα διορθωτική πράξη τα τμήματα αυτά ανήκουν στην συνιδιοκτησία της αιτούσας και προσκυρώνονται στην ιδιοκτησία του Ι.Ν. Από τα στοιχεία του φακέλου δεν προκύπτουν άλλες μεταβολές στην πράξη εφαρμογής, όπως αυτή διορθώθηκε, για το ΟΤ Γ356. Μετά την ανάκληση το έτος 2015 της έγκρισης και άδειας δόμησης που είχε χορηγήσει το 2013 η ΥΔΟΜ Ναυπλίου, τοπογράφος μηχανικός συνέταξε και υπέβαλε για λογαριασμό του Ι.Ν. τοπογραφικό διάγραμμα (Δεκεμβρίου 2017) για τη χορήγηση έγκρισης και άδειας δόμησης. Όπως προκύπτει από το εν λόγω διάγραμμα, το γεωτεμάχιο αποτυπώνεται με εμβαδόν 9105,85 τ.μ. βάσει «δηλώσεως ιδιοκτήτη», στην οποία αναφέρονται ο ΚΑΕΚ 020492611002 και η πράξη εφαρμογής 1/98, ενώ τα δύο τμήματα εμβαδού 211,60 τ.μ, που προσκυρώθηκαν στην ιδιοκτησία του Ι.Ν. με την διορθωτική πράξη της 1/98 πράξης εφαρμογής, αποτυπώνονται από τον μηχανικό διακεκριμένα με διαγράμμιση και με τη σημείωση ότι δεν υπολογίζονται στην κάλυψη και στο συντελεστή δόμησης, βρίσκονται δε πίσω από το κτιριακό σύμπλεγμα στα όρια του οικοπέδου και σε επαφή με προβλεπόμενη δημοτική οδό. Εξάλλου, στην αρχιτεκτονική μελέτη-διάγραμμα δόμησης (Ιουλίου 2017), αναφέρεται ως εμβαδόν του οικοπέδου σύμφωνα με την πράξη εφαρμογής έκταση 9.105,85 τ.μ. ενώ στον πίνακα των επιτρεπομένων στοιχείων δόμησης αναγράφεται ότι «(εξαιρείται το τμήμα εμβαδού 211,60 τ.μ. που δεν έχει προσκυρωθεί, εγκύκλιος 49/88 παρ. 7 … δηλ. 9105,85 -211,60 =8894,25 τ.μ.)». Στο αυτό διάγραμμα δόμησης το τμήμα των 211,60 τ.μ. αποτυπώνεται με διακριτή επισήμανση (διαγράμμιση) και εν συνεχεία με βάση το υπόλοιπο εμβαδόν του οικοπέδου των 8.894,25 τ.μ. υπολογίζονται και αποτυπώνονται στο διάγραμμα δόμησης όλα τα επιτρεπόμενα και τα πραγματοποιούμενα στοιχεία δόμησης για το σύνολο των κτισμάτων, ενώ δεν προβλέπεται δόμηση στο τμήμα των 211,60 τ.μ. Εξάλλου, για το κτίριο συσσιτίων, για την κατασκευή του οποίου ζητήθηκε η χορήγηση των προσβαλλομένων αδειών, στο ανωτέρω διάγραμμα δόμησης αναφέρονται συνολικά τα εξής στοιχεία δόμησης: Ε_δόμησης_συνολ = …461,62 τ.μ. Ο_συνολ =… 1.650,66 κ.μ., Ε_κάλυψης = 383,55 τ.μ. Κατ’ επίκληση των προαναφερομένων διατάξεων του ν. 4030/2011, εκδόθηκαν ακολούθως η 111/1.3.2018 έγκριση δόμησης για την ανέγερση κτιρίου παροχής συσσιτίων και την κοπή δένδρων στο οικοδομικό τετράγωνο (ΟΤ) Γ356, καθώς και η 9/16.3.2018 άδεια δόμησης. Στο στέλεχος της 111/1.3.2018 έγκρισης δόμησης της ΔΑΟΚΑ τα στοιχεία δόμησης του νέου κτιρίου συσσιτίων αναφέρονται ως έχουν στο ανωτέρω διάγραμμα δόμησης (Εμβαδόν δόμησης κτιρίου 461,62 τ.μ., όγκος κτιρίου 1650,66 κ.μ. και εμβαδόν κάλυψης κτιρίου 383,55 τ.μ.) στον δε πίνακα «Στοιχεία υφισταμένου κτίσματος» αναφέρεται η δήλωση με α/α 2139046 που υπεβλήθη το έτος 2013 δυνάμει των διατάξεων του ν. 4178/2013. Εξάλλου, από τη βεβαίωση του τοπογράφου μηχανικού επί του διαγράμματος, βάσει του οποίου εκδόθηκαν οι προσβαλλόμενες έγκριση και άδεια δόμησης, καθώς και από τη θεώρηση του διαγράμματος ως προς τους όρους δόμησης από την ΥΔΟΜ Ναυπλίου, προκύπτει ότι στην περιοχή του ΟΤ Γ356 με την πολεοδομική μελέτη ορίζεται κατά κανόνα αρτιότητα των οικοπέδων εμβαδόν Ε=400 τ.μ. και πρόσωπο 15 μ., σύμφωνα δε με τα ανωτέρω στοιχεία του τοπογραφικού διαγράμματος και του διαγράμματος δόμησης το ακίνητο του Ιερού Ναού, ως είχε πριν και ως έχει μετά την διορθωτική πράξη εφαρμογής του έτους 2007 αλλά χωρίς την έκταση των 211,60 τ.μ., υπερκαλύπτει κατά πολύ το όριο αρτιότητας του εμβαδού των οικοπέδων που ορίζεται από το σχέδιο πόλεως. Σύμφωνα, επομένως, με τα ανωτέρω στην προκειμένη περίπτωση πριν από την έκδοση των προσβαλλομένων αδειών συνετάγη και κυρώθηκε η προβλεπόμενη στο άρθρο 48 ΚΒΠΝ διοικητική πράξη για την τακτοποίηση των οικοπέδων (πράξη εφαρμογής 1/98, όπως διορθώθηκε το έτος 2007), δεδομένου ότι, κατά τον νόμο, με την πράξη αυτή, ύστερα από σχετική έρευνα για το ιδιοκτησιακό καθεστώς και τεχνική εκτίμηση ως προς την δυνατότητα τακτοποίησης ή μη των οικοπέδων, πραγματοποιούνται οι απαραίτητες μεταβολές των ιδιοκτησιών, ανάλογα δε με το συμπέρασμα της τεχνικής αυτής κρίσης, η οποία συναρτάται με τη θέση, το εμβαδόν, το σχήμα και τις υποχρεώσεις της ιδιοκτησίας για εισφορά σε γη, επέρχονται με την κύρωση και μεταγραφή της πράξης εφαρμογής οι αναγκαίες μεταβολές στις ιδιοκτησίες, -εκτός από τις μεταβολές για τις οποίες απαιτείται καταβολή αποζημίωσης- ώστε αυτά να καταστούν άρτια και οικοδομήσιμα και εν γένει κατάλληλα από πολεοδομική άποψη (από πλευράς θέσεως, μεγέθους και σχήματος) για τη δόμησή τους, ή, εφόσον η τακτοποίησή τους είναι αδύνατη, με τη συνένωση ή την προσκύρωσή τους. Άλλωστε, το γεγονός ότι εν προκειμένω έχει προηγηθεί, προ της εκδόσεως των προσβαλλομένων, τακτοποίηση των δύο τμημάτων συνολικού εμβαδού 211,60 τ.μ. προκύπτει και από την προσκομισθείσα από την αιτούσα απόφαση του Νομάρχη Αργολίδος (προαναφερθείσα απόφαση 1796/15.6.2007) που κύρωσε την διορθωτική πράξη της 1/98 πράξης εφαρμογής και συγκεκριμένα από τον πίνακα Ε΄ της διορθωτικής πράξης και τη σχετική στήλη με τίτλο “ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ - Προκύρωση - Συνένωση” στην οποία περιλαμβάνονται, ως προσκυρωτέα, τα ανωτέρω δύο τμήματα. Περαιτέρω, εφόσον με την κύρωση και μεταγραφή της πράξης εφαρμογής, όπως αυτή διορθώθηκε, διενεργήθηκε η προβλεπόμενη στο νόμο τακτοποίηση των ακινήτων που βρίσκονται στο ΟΤ Γ356, μεταξύ άλλων με την προσκύρωση της έκτασης 211,60 τ.μ. στην ιδιοκτησία του Ι.Ν., δεν τίθεται ζήτημα παραβίασης των άρθρων 303 (παρ. 2) και 300 (παρ. 2) ΚΒΠΝ ή του άρθρου 7 παρ. 7 του ΝΟΚ κατά την έκδοση των προσβαλλομένων αδειών. Είναι δε διαφορετικό ζήτημα, αν τμήμα του τακτοποιημένου ακινήτου προέρχεται από προσκύρωση, για την οποία -όπως προβάλλεται- δεν έχει ακόμη αποζημιωθεί η αιτούσα, διότι το γεγονός αυτό, το οποίο άλλωστε συναρτάται και με την αναγνώριση δικαιωμάτων κατά το ιδιωτικό δίκαιο, δεν εμποδίζει τη δόμηση του αρχικού ακινήτου εφόσον τούτο ήταν και εξακολουθεί να είναι άρτιο και οικοδομήσιμο χωρίς τον υπολογισμό των προσκυρωτέων και δεν παραβλάπονται τα τυχόν δικαιώματα της αιτούσας για αποζημίωση. Ενόψει των ανωτέρω, ο λόγος ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται ότι, προ της εκδόσεως των προσβαλλομένων αδειών, δεν προηγήθηκε κρίση για την τακτοποίηση των δύο ακινήτων εμβαδού 211,60 τ.μ. είναι απορριπτέος ως ερειδόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, δεδομένου ότι η διενεργηθείσα ήδη προσκύρωση των εν λόγω ακινήτων με την διορθωτική πράξη του έτους 2007 προϋποθέτει και εμπεριέχει την τεχνική κρίση των αρμοδίων οργάνων ότι δεν ήταν δυνατή η τακτοποίησή των τμημάτων αυτών, προκειμένου να καταστούν άρτια και οικοδομήσιμα, ενδεχομένως λόγω της θέσης, του σχήματος ή του εμβαδού τους, όπως άλλωστε αναφέρει για τα εν λόγω τμήματα (μη άρτια και μη οικοδομήσιμα) και η αιτούσα στο δικόγραφο της αίτησης (σελ. 6), δεν απαιτείτο δε κρίση της Διοίκησης ή των οργάνων που εξέδωσαν τις προσβαλλόμενες, προ της χορηγήσεως των προσβαλλομένων αδειών, ως προς τη δυνατότητα τακτοποίησης της έκτασης των 211,60 τ.μ., αφού το ζήτημα αυτό εξετάσθηκε και κρίθηκε οριστικά με την διόρθωση της 1/98 πράξης εφαρμογής το έτος 2007. Περαιτέρω, αν θεωρηθεί, καθ’ ερμηνεία του δικογράφου, ότι τη νομιμότητα των προσβαλλομένων αδειών πλήττουν επίσης και τα αναφερόμενα σε άλλα σημεία των δικογράφων, περί παρανομίας της όλης διαδικασίας λόγω της μη επιβολής εισφοράς σε χρήμα και της μη νόμιμης τακτοποίησης αυθαιρέτων κατασκευών στο οικόπεδο του Ι.Ν., οι ισχυρισμοί αυτοί είναι ομοίως απορριπτέοι, δεδομένου ότι, όπως προβάλλονται, αφορούν στη νομιμότητα άλλων ατομικών πράξεων (αποφάσεις Νομάρχη Αργολίδας για την κύρωση της πράξη εφαρμογής 1/98 και την διορθωτική αυτής το έτος 2007, δήλωση περί υπαγωγής στο ν. 4178/2013), οι οποίες δεν προσβάλλονται με την υπό κρίση αίτηση και ούτε μπορεί να θεωρηθούν ως συμπροσβαλλόμενες με αυτήν.
    21. Επειδή, στο άρθρο 2 («Ορισμοί») του ν. 4067/2012 (ΝΟΚ), ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι «1 […] 49. Οικοδομικό τετράγωνο (Ο.Τ.) είναι κάθε δομήσιμη ενιαία έκταση που βρίσκεται μέσα στο εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο και περιβάλλεται από κοινόχρηστους χώρους ή και εκτός σχεδίου περιοχή. 50. Οικόπεδο είναι η συνεχόμενη έκταση γης που αποτελεί αυτοτελές και ενιαίο ακίνητο και ανήκει σε έναν ή σε περισσότερους κυρίους εξ αδιαιρέτου και βρίσκεται μέσα σε εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο ή μέσα στα όρια οικισμού χωρίς σχέδιο. Ανάλογα με τη θέση τους στο οικοδομικό τετράγωνο τα οικόπεδα χαρακτηρίζονται μεσαία εφόσον έχουν ένα πρόσωπο σε κοινόχρηστο χώρο, γωνιακά εφόσον έχουν πρόσωπα σε συμβολή δύο κοινόχρηστων χώρων, διαμπερή εφόσον έχουν πρόσωπα σε δύο διαφορετικούς κοινόχρηστους χώρους. 51. Όμορα ή γειτονικά οικόπεδα ή γήπεδα είναι τα οικόπεδα ή γήπεδα που έχουν τουλάχιστον ένα κοινό όριο ή ένα κοινό τμήμα ορίου. 52. Όρια οικοπέδου ή γηπέδου είναι οι γραμμές που το χωρίζουν από τα όμορα οικόπεδα ή γήπεδα και τους κοινόχρηστους χώρους ή μόνο από όμορα οικόπεδα ή γήπεδα. Τα όρια του οικοπέδου με τους κοινόχρηστους χώρους συμπίπτουν με τα όρια του οικοδομικού τετραγώνου στις εντός σχεδίου περιοχές…».

    22. Επειδή, με τον 2ο λόγο του κυρίου δικογράφου προβάλλεται ότι οι προσβαλλόμενες εκδόθηκαν κατά παράβαση των άρθρων 45-48 ΚΒΠΝ, ιδίως 48 παρ. 7, και 17 παρ. 2 Συντάγματος, διότι με αυτές «αδειοδοτήθηκε ακίνητο» το οποίο κατά ένα μέρος ανήκει στην ιδιοκτησία της αιτούσας και όχι στην ιδιοκτησία του Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας. Ειδικότερα, η αιτούσα ισχυρίζεται ότι το ακίνητο του Ι.Ν. εμφανίζεται πλασματικώς να έχει εμβαδόν 9105,85 τ.μ., ότι παρανόμως έχει συμπεριληφθεί στο ακίνητο αυτό τμήμα συνιδιοκτησίας της αιτούσας εμβαδού 211,60 τ.μ., ότι το εμβαδόν του ακινήτου του Ι.Ν. δεν ξεπερνούσε τα 8.894,25 τ.μ. και ότι τα ανωτέρω καθιστούν ακυρωτέες όλες τις εκδοθείσες άδειες, για τον λόγο ότι εκδόθηκαν για περισσότερα του ενός συνεχόμενα ακίνητα που δεν έχουν την έννοια του γηπέδου. Κατά τους ισχυρισμούς της αιτήσεως, οι άδειες χορηγήθηκαν για ακίνητο που ουσιαστικώς δεν έχει κατά νόμο την έννοια του γηπέδου, ήτοι της ενιαίας ιδιοκτησιακά λωρίδας γης και ότι η έκταση των 211,60 τ.μ. δεν μπορούσε να περιληφθεί στα τοπογραφικά διαγράμματα και διαγράμματα δόμησης του επίμαχου κτιρίου ούτε στην άδεια και έγκριση δόμησης, αλλά ούτε και στις πράξεις του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, διότι σύμφωνα με την 1796/15.6.2007 απόφαση του Νομάρχη Αργολίδος, που κύρωσε την διορθωτική πράξη της 1/98 πράξης εφαρμογής πολεοδομικής μελέτης, ο Ι.Ν. είναι υπόχρεος να τακτοποιήσει με προσκύρωση και να αποζημιώσει για την παραπάνω αιτία τα εδαφικά τμήματα εμβαδού 211,60 τ.μ. Περαιτέρω, με τον 2ο λόγο του δικογράφου προσθέτων λόγων επαναλαμβάνεται και αναπτύσσεται ο ανωτέρω 2ος λόγος του κυρίου δικογράφου-κατ’ επίκληση των άρθρων 1, 3, 5, 6, 9 του ν. 4030/2011, του άρθρου 1 της κυα οικ.7533/2012 (Β΄ 251) που καθόρισε τη διαδικασία έντυπης υποβολής έγκρισης και άδειας δόμησης, του άρθρου 4 του ΝΟΚ (ν. 4067/2012) που δίδει τον ορισμό της άδειας δόμησης, και του άρθρου 2 (περ. 49, 50, 51, 52) που δίδουν τους ορισμούς του ΟΤ, του οικοπέδου, των ομόρων ή γειτονικών οικοπέδων και των ορίων των οικοπέδων ή γηπέδων, των άρθρων 45-48 και ιδίως 48 παρ. 7 του ΚΒΠΝ και 17 παρ. 2 Συντάγματος. Η αιτούσα ισχυρίζεται, περαιτέρω, ότι, σύμφωνα με τις παραπάνω διατάξεις του ΝΟΚ, για να θεωρηθεί ότι αποτελεί οικόπεδο συνεχόμενη έκταση εδάφους πρέπει να είναι ενιαία ιδιοκτησία, υπό την έννοια ότι ολόκληρη ιδιοκτησία ανήκει στο αυτό πρόσωπο ή σε περισσότερα πρόσωπα εξ αδιαιρέτου, ότι το σύνολο των προσβαλλομένων πράξεων εκδόθηκαν κατά παράβαση του νόμου, αφού στο περίγραμμα του οικοπέδου που φέρεται ότι ανήκει στην ιδιοκτησία του Ι.Ν. συμπεριελήφθη παρανόμως το τμήμα 211,60 τ.μ., χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία προσκύρωσής του, ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν για ακίνητο που ουσιαστικώς δεν υφίσταται και δεν έχει κατά νόμον την έννοια του οικοπέδου και ότι επειδή δεν είχε ολοκληρωθεί η τακτοποίηση με προσκύρωση της όμορης ιδιοκτησίας της αιτούσας, η Υπηρεσία Δόμησης του Δήμου Ναυπλίου ανακάλεσε με την 34/19.1.2015 απόφασή της την 62/2013 έγκριση δόμησης και την 70/2013 άδεια δόμησης. Στη συνέχεια η αιτούσα παραθέτει στο δικόγραφο τα επιτρεπόμενα και πραγματοποιούμενα στοιχεία δόμησης με βάση το διάγραμμα δόμησης Δεκεμβρίου 2013, δυνάμει του οποίου είχαν χορηγηθεί οι ανακληθείσες αντίστοιχες άδειες έτους 2013 και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι με βάση το ανωτέρω διάγραμμα δόμησης (2013) προβλεπόταν να λάβει χώρα η κατεδάφιση υφισταμένων κτισμάτων 89,70 τ.μ., που απεικονίζονταν στο διάγραμμα δόμησης, και τα οποία δεν περιλαμβάνονταν στα πραγματοποιούμενα στοιχεία δόμησης, ότι το ως άνω τοπογραφικό και διάγραμμα δόμησης με τα συγκεκριμένα στοιχεία είχε επιπροσθέτως αποτελέσει τη βάση για την έκδοση της β΄ προσβαλλομένης και ότι ως εκ τούτου με το να συμπεριληφθεί εν γένει στις νυν προσβαλλόμενες τμήμα της ιδιοκτησίας της τις καθιστά παράνομες και ακυρωτέες, διότι εκδόθηκαν για περισσότερα του ενός ακίνητα και για την έκδοσή τους χρησιμοποιήθηκε ανακριβές τοπογραφικό διάγραμμα καθώς και διάγραμμα δόμησης, τα οποία έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την κυρωθείσα πράξη εφαρμογής της περιοχής, όπως αυτή διορθώθηκε και ισχύει.
    23. Επειδή, όπως προεκτέθηκε, με τις προσβαλλόμενες πράξεις τα επιτρεπόμενα στοιχεία δόμησης στο ακίνητο του Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας υπολογίσθηκαν με βάση το εμβαδόν του οικοπέδου του Ι.Ν. (Ε=8.894,25 τ.μ.) χωρίς τα δύο προσκυρωθέντα τμήματα συνολικής επιφανείας 211,60 τ.μ., το εμβαδόν δε του οικοπέδου χωρίς τα προσκυρωτέα υπερκαλύπτει το όριο της κατά κανόνα αρτιότητας των οικοπέδων ως προς το εμβαδόν (400 τ.μ.). Περαιτέρω, όπως ισχυρίζεται η Εκκλησία της Ελλάδος με το έγγραφο των απόψεων, σύμφωνα με το προσκομιζόμενο (από 13.7.2017) απόσπασμα του σχετικού κτηματολογικού διαγράμματος του Εθνικού Κτηματολογίου, το ακίνητο στο οποίο βρίσκεται ο Ι.Ν. και στο οποίο πρόκειται να ανεγερθεί το κτίριο συσσιτίων με ΚΑΕΚ 020492611002 εμφανίζεται ολόκληρο ως ιδιοκτησία της Ενορίας, η δε προσκύρωση δύο τμημάτων, για τα οποία φέρεται ως συνιδιοκτήτρια η αιτούσα στην 1796/15.6.2007 διορθωτική πράξη της 1/98 πράξης εφαρμογής, προβλέπεται μεν στην εν λόγω διορθωτική πράξη πλην η αιτούσα δεν φαίνεται να έχει καταχωρίσει στα κτηματολογικά βιβλία την πράξη αυτή, ώστε να φαίνεται ιδιοκτήτρια του προσκυρωτέου και εισέτι μη αποζημιωθέντος τμήματος των 211,60 τ.μ. Εν όψει των ανωτέρω, και σύμφωνα με την περί τούτου αιτιολογημένη κρίση των υπηρεσιών που χορήγησαν την έγκριση και την άδεια δόμησης, η ανέγερση του επίμαχου κτιρίου δεν επηρεάζεται, κατ’ αρχήν, από την ύπαρξη των δύο μικρών τμημάτων, το εμβαδόν των οποίων άλλωστε δεν φαίνεται να ασκεί επιρροή στην αρτιότητα ή μη του οικοπέδου του Ι.Ν. χωρίς τα προσκυρωτέα, το οποίο είναι κατά πολύ μεγαλύτερο (8.894,25 τ.μ.) της προβλεπόμενης για την περιοχή αρτιότητας των 400 τ.μ. Εξάλλου, δοθέντος ότι το ακίνητο του Ιερού Ναού υφίστατο ήδη κατά την έγκριση της πολεοδομικής μελέτης (1988) και πριν από την κύρωση της διορθωτικής πράξης της 1/98 πράξης εφαρμογής (2007), δεν χάνει την ιδιότητα του οικοπέδου εκ μόνου του λόγου ότι το 2007 προσκυρώθηκε σε αυτό η έκταση των 211,60 τ.μ. και η προσκύρωση δεν φαίνεται να έχει ακόμη συντελεστεί. Και τούτο, διότι, όπως εκτέθηκε, με την κύρωση και μεταγραφή της πράξης εφαρμογής επέρχονται, κατά τον νόμο, όλες οι αναφερόμενες στην πράξη αυτή μεταβολές στις ιδιοκτησίες, εκτός από αυτές για τις οποίες οφείλεται αποζημίωση και για τη συντέλεση των οποίων πρέπει να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες του ν.δ. της 17.7.1923 και του Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων (ΚΑΑΑ, ν 2882/2001, πρβλ. ΣτΕ 1588/2018 κ.ά.). Εφόσον δε στην προκειμένη περίπτωση δεν προκύπτει ότι καταβλήθηκε αποζημίωση για τα προσκυρωτέα τμήματα, αν αυτή οφείλεται, δεν έχουν επέλθει οι μεταβολές στις ιδιοκτησίες που αναφέρονται στην διορθωτική πράξη εφαρμογής του έτους 2007. Κατά συνέπεια, και υπό την εκδοχή την οποία επικαλείται η αιτούσα, δηλαδή ότι δεν έχει συντελεστεί η προσκύρωση των δύο τμημάτων με την καταβολή της προσήκουσας αποζημίωσης, το οικόπεδο του Ιερού Ναού πληροί τον ορισμό της περ. 50 του άρθρου 2 του ΝΟΚ, τούτο δε συνάγεται εμμέσως και από τις διατάξεις των άρθρων 303 παρ. 11 του ΚΒΠΝ και 7 παρ. 5 του ΝΟΚ, στις οποίες ορίζεται ότι άρτια και οικοδομήσιμα οικόπεδα δεν επιτρέπεται να χάνουν την ιδιότητα αυτή με την τακτοποίηση σε καμία περίπτωση. Εξάλλου, μόνο το γεγονός ότι στο τοπογραφικό διάγραμμα και στο διάγραμμα δόμησης (2017) απεικονίζεται το οικόπεδο του Ι.Ν. και με τα προσκυρωτέα τμήματα, δεν καθιστά παράνομες τις προσβαλλόμενες πράξεις ειδικώς για τον λόγο αυτόν, διότι το οικόπεδο του Ι.Ν. αποτυπώνεται στα διαγράμματα με την υφιστάμενη νομική κατάσταση του ακινήτου, ήτοι σύμφωνα με τη διορθωτική πράξη εφαρμογής (και κατά τη «δήλωση ιδιοκτήτη» ως γεωτεμάχιο εμβαδού 9105,85 τ.μ.), πλην με την αναγκαία σχετική σημείωση ότι δεν έχει συντελεστεί η οριζόμενη στη διορθωτική πράξη προσκύρωση της έκτασης των 211,60 τ.μ. η οποία δεν δομείται ούτε λαμβάνεται υπόψη για υπολογισμό των επιτρεπομένων και πραγματοποιούμενων στοιχείων δόμησης και, επιπροσθέτως, διότι η αποτύπωση αυτή στοιχεί κατ’ αρχήν με την περιγραφή του ακινήτου ως προς τα όρια του γεωτεμαχίου με ΚΑΕΚ 020492611002/0/0 (εμβαδού 9.092 τ.μ.), όπως αυτό έχει περιληφθεί στις αρχικές εγγραφές του Εθνικού Κτηματολογίου. Ως εκ τούτου, και δεδομένου ότι η πολεοδομική νομοθεσία επιτρέπει κατ’ εξαίρεση τη δόμηση των οικοπέδων πριν και από την κύρωση της πράξης εφαρμογής [πρβλ. άρθρο 43 παρ. 10 ν. 13371983 (Α΄ 33), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 5 παρ. 10 ν. 2052/1992 (Α΄ 94), πρβλ. ΣτΕ 3384/2001], νομίμως στην προκειμένη περίπτωση χορηγήθηκαν, μετά την κύρωση και την διόρθωση της πράξης εφαρμογής, η έγκριση και άδεια δόμησης για την ανέγερση του κτιρίου στο ακίνητο του Ι.Ν. χωρίς να συνυπολογίζονται τα προσκυρωτέα τμήματα. Άλλωστε, με το εκτεθέν περιεχόμενο του τοπογραφικού διαγράμματος και του διαγράμματος δόμησης (2017), οι προσβαλλόμενες άδειες δεν θίγουν τυχόν εμπράγματα δικαιώματα της αιτούσας, δεδομένου ότι, ενώ στις αρχικές εγγραφές του Κτηματολογίου η έκταση των 211,60 τ.μ. εμφανίζεται ως ιδιοκτησία του Ι.Ν., τα ανωτέρω διαγράμματα παραπέμπουν ως προς την εν λόγω έκταση («προσκυρωτέα») στη διόρθωση της 1/98 πράξης εφαρμογής του έτους 2007, σύμφωνα με την οποία τα τμήματα αυτά ανήκουν στη συνιδιοκτησία της αιτούσας. Περαιτέρω, η αιτούσα αλυσιτελώς επικαλείται στοιχεία από το διάγραμμα δόμησης Δεκεμβρίου 2013, αφού το διάγραμμα αυτό αποτέλεσε τη βάση για την έκδοση των αδειών έτους 2013, οι οποίες ανακλήθηκαν, ενώ οι προσβαλλόμενες πράξεις (έγκριση και άδεια δόμησης) εγκρίνουν το διάγραμμα δόμησης έτους 2017. Κατά συνέπεια, όλοι οι προαναφερθέντες λόγοι ακυρώσεως με τους οποίους προβάλλεται ότι οι προσβαλλόμενες εκδόθηκαν κατά παράβαση των άρθρων 17 παρ. 2 του Συντάγματος, 45-48 και ιδίως 48 παρ. 7 του ΚΒΠΝ, 1, 3, 5, 6, 9 του ν. 4030/2011, 2 και 4 του ΝΟΚ (ν. 4067/2012) και 1 της κυα οικ.7533/2012 (Β΄ 251), είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν. Σε κάθε δε περίπτωση, όλοι οι προαναφερθέντες ισχυρισμοί της αιτούσης ανάγονται στην ύπαρξη ή μη δικαιώματος κυριότητός της επί ακινήτου, ζήτημα για το οποίο τελικώς αρμόδια κατά το Σύνταγμα είναι τα πολιτικά δικαστήρια.
    24. Επειδή, προβάλλεται (4ος λόγος του κυρίου δικογράφου) ότι οι προσβαλλόμενες άδειες της ΔΑΟΚΑ και της ΥΔΟΜ της Εκκλησίας της Ελλάδος εκδόθηκαν χωρίς να έχουν ληφθεί οι απαιτούμενες εγκρίσεις από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠΠΟΑ, άλλως και επικουρικώς χωρίς οι άδειες και εγκρίσεις αυτές του ΥΠΠΟΑ να είναι επίκαιρες. Η αιτούσα ισχυρίζεται ειδικότερα ότι το ΟΤ Γ356 του ΓΠΣ «Πρόνοιας» Ναυπλίου [ορθ. της πολεοδομικής μελέτης] περιλαμβάνεται στον αρχαιολογικό χώρο Ναυπλίου, που αναοριοθετήθηκε με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού του έτους 2011, αλλά και σε περιοχή η οποία το έτος 1971 είχε χαρακτηριστεί ως τόπος ιστορικός και ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, ότι για να εκδοθούν οι προσβαλλόμενες άδειες από τις πολεοδομικές υπηρεσίες θα έπρεπε να χορηγηθεί έγκριση από την αρμόδια Υπηρεσία του ΥΠΠΟΑ και ότι εν προκειμένω οι προσβαλλόμενες άδειες εκδόθηκαν χωρίς να υπάρχει σε ισχύ έγκριση του Υπουργού Πολιτισμού, άλλως, και επικουρικώς, χωρίς να υπάρχει επίκαιρη έγκριση. Με τον 4ο λόγο του δικογράφου προσθέτων λόγων επαναλαμβάνονται οι ανωτέρω ισχυρισμοί (του 4ου λόγου του κυρίου δικογράφου) και βάσει αυτών προβάλλεται παράβαση των άρθρων 24 (παρ. 1, 2 και 6) του Συντάγματος, 1 και 7 της Σύμβασης της Γρανάδας, των διατάξεων της Ευρωπαϊκής Σύμβασης του Τοπίου (κυρωθ. με ν. 3827/2010), 1, 2, 4, 5 και 6 του ν. 1469/1950 για την προστασία των ιστορικών τόπων και των τόπων ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους σύμφωνα με τις διατάξεις του τότε ισχύοντος αρχαιολογικού νόμου (κ.ν. 5351/1932), 31 παρ. 9 και 10 του ν. 1650/1986, και 1 (παρ. 1), 2, 6 (παρ. 1, 4), 10 (παρ. 1, 3, 4), 12 (παρ. 1), 13 (παρ. 1, 2), 14 (παρ. 1, 2, 4), 16, 73 (παρ. 10 και 12) του ν. 3028/2002. Η αιτούσα ισχυρίζεται, ειδικότερα, ότι κατά το άρθρο 24 (παρ. 1 και 2) του Συντάγματος επιβάλλεται ειδική προστασία των περιοχών των οποίων τα οικοσυστήματα έχουν ιδιαίτερη αισθητική αξία, συνδυαζόμενη μάλιστα και με πολιτιστικά ανθρωπογενή χαρακτηριστικά με τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο και ότι ενιαία και αυτοτελή συστήματα τοπίου φυσικού και πολιτιστικού χαρακτήρα δεν μπορούν να γίνουν αντικείμενα πολεοδόμησης ούτε να ενταχθούν στον οικιστικό ιστό της πόλεως ακόμη και ως χώροι πρασίνου. Στη συνέχεια η αιτούσα παραθέτει νομολογία του ΣτΕ με την οποία ερμηνεύθηκαν οι ως άνω διατάξεις, ισχυρίζεται ότι η πραγματοποίηση οποιασδήποτε εργασίας σε ακίνητο μνημείο, αρχαιολογικό χώρο, ιστορικό τόπο ή περιοχή ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους επιτρέπεται αποκλειστικώς, δηλαδή δεσμευτικά για τη Διοίκηση και τους διοικουμένους, μόνο με τη διαδικασία που διαγράφουν οι διατάξεις του ν. 3028/2002 και βάσει τεκμηριωμένης μελέτης και πάντοτε πριν από την πραγματοποίηση των εργασιών και όχι εκ των υστέρων και επαναλαμβάνει τον ισχυρισμό ότι η έγκριση και η άδεια δόμησης και η άδεια για την κοπή δένδρων εκδόθηκαν χωρίς να υπάρχει προηγούμενη έγκριση από τον Υπουργό ΥΠΠΟΑ και επικουρικώς χωρίς να υπάρχει επίκαιρη έγκριση από τον ως άνω Υπουργό, μετά σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου για το σύνολο των εργασιών που πρόκειται να πραγματοποιηθούν. Η αιτούσα εκθέτει περαιτέρω, για τη θεμελίωση του ανωτέρω ισχυρισμού, ότι οι εγκρίσεις του ΥΠΠΟΑ του έτους 2013 αφορούσαν μια εντελώς διαφορετική αρχιτεκτονική προμελέτη και οριστική μελέτη, η οποία εγκρίθηκε με βάση άλλο τοπογραφικό διάγραμμα και διάγραμμα δόμησης, με διαφορετικά πολεοδομικά μεγέθη (ως προς το εμβαδόν του γηπέδου, τα όρια, την επιτρεπόμενη δόμηση, την πραγματοποιούμενη δόμηση, τον αριθμό των δένδρων που επρόκειτο να κοπούν και τα προς κατεδάφιση κτίσματα που υπάρχουν στο ακίνητο), σε σχέση με το τοπογραφικό διάγραμμα και το διάγραμμα δόμησης τα οποία συνοδεύουν την αρχιτεκτονική μελέτη για την έκδοση των προσβαλλομένων αδειών. Η αιτούσα ισχυρίζεται, ακόμη, ότι οι προσβαλλόμενες άδειες είναι παράνομες, πέραν των ανωτέρω, και διότι εκδόθηκαν βάσει μη σύννομης απόφασης του ΥΠΠΟΑ που αφορούσε «μια άλλη αρχιτεκτονική προμελέτη» έτους 2013 και «μια άλλη αρχιτεκτονική οριστική μελέτη» έτους 2013, οι οποίες διέφεραν και δεν είχαν την παραμικρή σχέση με τη μελέτη που κατατέθηκε το 2018 στη ΔΑΟΚΑ και στην Υπηρεσία Δόμησης της Εκκλησίας της Ελλάδος για τη χορήγηση της έγκρισης και της άδειας δόμησης. Κατά τα προβαλλόμενα από την αιτούσα, το τοπογραφικό διάγραμμα και το διάγραμμα δόμησης τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την έκδοση των αδειών αυτών ουδέποτε εγκρίθηκαν σύμφωνα με τη διαδικασία που διαγράφεται στο ν. 3028/2002 και συνεπώς οι προσβαλλόμενες εκδόθηκαν κατά παράβαση των διατάξεων του νόμου αυτού, οι δε εγκρίσεις αυτές του ΥΠΠΟΑ χρησιμοποιήθηκαν για την έκδοση έγκρισης και άδειας δόμησης από την πολεοδομική υπηρεσία του Δήμου Ναυπλίου, πλην οι άδειες αυτές ανακλήθηκαν λόγω της αυταπόδεικτης ανακρίβειας του τοπογραφικού διαγράμματος που τις συνόδευε, ενώ χρησιμοποιούνται εκ νέου κατά τρόπο που πλήττει και αλλοιώνει πλήρως με την κοπή 50 δένδρων το φυσικό τοπίο της περιοχής, το οποίο αποτελεί και λειτουργεί ανέκαθεν ως «εν τοις πράγμασι» κοινόχρηστος χώρος πρασίνου, γεγονός που καθιστά τον χώρο αυτό προστατευτέο και βάσει των διατάξεων της δασικής νομοθεσίας. Προβάλλεται, επικουρικώς, ότι και υπό την εκδοχή ότι οι εγκρίσεις του έτους 2013 του ΥΠΠΟΑ συνιστούν την απαιτούμενη από το ν. 3028/2002 έγκριση, οι προσβαλλόμενες (δ΄ και ε΄) είναι και πάλι ακυρωτέες ως εκδοθείσες άνευ νομίμου ερείσματος και αναιτιολόγητα, διότι οι ανωτέρω εγκρίσεις δεν είναι επικαιροποιημένες ούτε συνοδεύονται από επίκαιρη γνώμη του οικείου Συμβουλίου, όπως επιβάλλεται από τις διαφοροποιήσεις των μελετών και το μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από το 2013 έως το 2018.
    25. Επειδή, όπως εκτίθεται στα προαναφερθέντα έγγραφα των απόψεων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, οι χορηγηθείσες -στις 11.12.2013 και 24.12.2013- εγκρίσεις των οργάνων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού (ανωτ. σκ. 3 πράξεις υπό α΄ και β΄) επιτρέπουν την ανέγερση του κτιρίου συσσιτίων και συγχρόνως αποσκοπούν στην προστασία, συντήρηση και ανάδειξη των υφισταμένων στο ακίνητο αρχαιοτήτων (μυκηναϊκών τάφων), η υλική υπόσταση των οποίων, όπως βεβαιώνει η Διοίκηση, δεν θίγεται από την ανέγερση του κτιρίου. Σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3028/2002 οι εν λόγω εγκρίσεις των οργάνων του ΥΠΠΟΑ συνιστούν προαπαιτούμενο για την χορήγηση των πολεοδομικών αδειών (έγκριση και άδεια δόμησης) και εξακολουθούν να ισχύουν, δεδομένου ότι δεν ορίζεται χρονικό διάστημα της ισχύος τους ούτε καθορίζεται ημερομηνία λήξης της ισχύος τους. Το γεγονός ότι ο Διευθυντής της ΥΔΟΜ Ναυπλίου ανακάλεσε το έτος 2015 την 62/2013 έγκριση δόμησης και την 70/2013 άδεια δόμησης της ΥΔΟΜ Ναυπλίου -μεταγενέστερες των ανωτέρω εγκρίσεων του ΥΠΠΟΑ- για τον λόγο που εκτέθηκε, δεν ασκεί επιρροή στο κύρος των πράξεων των οργάνων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και ούτε έχει ως συνέπεια την λήξη της ισχύος των πράξεων αυτών, τα δε περί του αντιθέτου προβαλλόμενα από την αιτούσα είναι απορριπτέα. Συνεπώς, αβασίμως προβάλλεται ότι οι προσβαλλόμενες πολεοδομικές άδειες εκδόθηκαν χωρίς να προηγηθεί έγκριση της ανέγερσης του επίμαχου κτιρίου από τον Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, αφού, όπως εκτέθηκε, έχουν χορηγηθεί οι από 11.12.2013 και 24.12.2013 εγκρίσεις της προμελέτης και της οριστικής μελέτης του κτιρίου από τον Υπ. Πολιτισμού και Αθλητισμού και την Προϊσταμένη της ΔΙΠΚΑ, αντίστοιχα (βλ. τα σχετικά διαγράμματα με τις εν λόγω εγκρίσεις, τα οποία διαβίβασε το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού). Εξάλλου, δοθέντος ότι δεν επιβάλλεται από τον ν. 3028/2002 η εκ νέου χορήγηση των εγκρίσεων αυτών σε περίπτωση παρόδου ορισμένου χρονικού διαστήματος από την έκδοσή τους, πολλώ δε μάλλον σε περίπτωση, όπως εν προκειμένω, κατά την οποία δεν μεταβλήθηκε το καθεστώς προστασίας των αρχαιοτήτων, ούτε προβάλλεται ότι μεταβλήθηκε η πραγματική κατάσταση των αρχαίων μνημείων, δεν απαιτείτο «επικαιροποίηση» των ανωτέρω εγκρίσεων, όλοι δε οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί της αιτούσας είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν. Περαιτέρω, όπως συνάγεται από το ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΕΦΑΑΡΓ/379240/248144/7643/26.9.2017 έγγραφο της Διευθύντριας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αργολίδας, με το οποίο επεστράφησαν στον μελετητή του έργου τα σχετικά σχέδια ανέγερσης του κτιρίου με την επισήμανση ότι εξακολουθεί να ισχύει η από 24.12.2013 έγκριση της οριστικής μελέτης από την Προϊσταμένη της ΔΙΠΚΑ (στοιχείο, άλλωστε, που από μόνο του εμπεριέχει επικαιροποιημένη επανεξέταση του σχετικού στοιχείου), αλλά και όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, η μελέτη και τα διαγράμματα τα οποία εγκρίθηκαν με τις πράξεις των οργάνων του ΥΠΠΟΑ δεν διαφέρουν και μάλιστα ουσιωδώς από την αντίστοιχη μελέτη και τα διαγράμματα τα οποία εγκρίθηκαν με την 9/16.3.2018 άδεια δόμησης, κατά το μέρος που αφορούν το υπό ανέγερση κτίριο συσσιτίων, και ειδικότερα ως προς τη θέση, την αρχιτεκτονική, τη θεμελίωση και εν γένει τα στοιχεία δόμησης του κτιρίου (πρβλ. αρχιτεκτονική μελέτη-τεχνική περιγραφή, προοπτική απεικόνιση, τοπογραφικό διάγραμμα, διάγραμμα δόμησης, όψεις, τομές, κατόψεις κ.ά.). Ειδικότερα, με την από 24.12.2013 πράξη της Προϊσταμένης της ΔΙΠΚΑ, εγκρίθηκε, σύμφωνα με την από 11.12.2013 απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, η οριστική μελέτη κατασκευής του κτιρίου συσσιτίων, με κάλυψη 383,55 τ.μ και προσμετρούμενη δόμηση 484,73 τ.μ. με την δε 9/16.3.2018 άδεια δόμησης (ε΄ προσβαλλομένη) επετράπη η ανέγερση του κτιρίου στην αυτή θέση και με την ίδια ακριβώς κάλυψη του οικοπέδου 383,55 τ.μ. και προσμετρούμενη δόμηση 461,62 τ.μ., ήτοι μικρότερη κατά 23 τ.μ. περίπου από την ως άνω επιτραπείσα το έτος 2013 με την έγκριση της οριστικής μελέτης. Ενόψει των ανωτέρω, ο ισχυρισμός της αιτούσας, κατά τον οποίο οι προσβαλλόμενες είναι παράνομες και ακυρωτέες, διότι η έγκριση του ΥΠΠΟΑ του έτους 2013 αφορούσε άλλο τοπογραφικό διάγραμμα και άλλο διάγραμμα δόμησης, αναφερόμενος προδήλως στην έκταση των 211,60 τ.μ. -η οποία δεν είχε σημανθεί ως «προσκυρωτέα» στα σχετικά διαγράμματα έτους 2013- και στα επιτρεπόμενα και πραγματοποιούμενα στοιχεία δόμησης με βάση το διάγραμμα δόμησης του έτους 2013, είναι απορριπτέος, δεδομένου ότι η έκταση των 211,60 τ.μ. δεν δομείται και δεν περιλαμβάνεται στην κάλυψη του κτιρίου, η δε ως άνω διαφοροποίηση την οποία επικαλείται η αιτούσα δεν αφορά ουσιώδεις μεταβολές στα κρίσιμα στοιχεία της κάλυψης, της δόμησης και της αρχιτεκτονικής λύσης για την κατασκευή του επίμαχου κτιρίου συσσιτίων που επετράπησαν με τις προσβαλλόμενες και τα οποία, πάντως, είναι τα αυτά ως προς το εμβαδόν της κάλυψης ή κατά τι μειωμένα ως προς το εμβαδόν της δόμησης σε σχέση με τα εγκριθέντα από το ΚΑΣ και τον Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού. Άλλωστε, με την προσβαλλόμενη άδεια δόμησης για το κτίριο συσσιτίων υλοποιείται η αρχιτεκτονική λύση που εγκρίθηκε από τον ανωτέρω Υπουργό, δεν προβάλλεται δε από την αιτούσα ως προς ποιο ζήτημα διαφοροποιούνται, δυσμενώς για τα μνημεία και το ευρύτερο εν γένει περιβάλλον, οι εργασίες κατασκευής του κτιρίου που εγκρίθηκαν με τις προσβαλλομένες πράξεις (έγκριση και άδεια δόμησης) σε σχέση με αυτές που ενέκρινε ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αντιθέτως, όπως προκύπτει από τα πραγματοποιούμενα στοιχεία δόμησης που αναφέρονται στα σχετικά διαγράμματα δόμησης των ετών 2013 και 2017, το υπό κατασκευή κτίριο συσσιτίων που αδειοδοτήθηκε με τις προσβαλλόμενες υπολείπεται ως προς τη συνολική δόμηση κατά 23 τ.μ. περίπου, ενώ τα αναφερόμενα στα δικόγραφα της αιτούσας (κύριο και πρόσθετο) περί κατασκευής κτιρίου εμβαδού 708,76 τ.μ. ή 700 τ.μ. περίπου αφορούν και σε δόμηση που δεν προσμετρείται και η οποία πάντως επετράπη με τις από 11.12.2013 και 24.12.2013 προαναφερθείσες εγκρίσεις των οργάνων του ΥΠΠΟΑ. Περαιτέρω, δοθέντος ότι η επιτραπείσα, εν τέλει, δόμηση για την ανέγερση του κτιρίου είναι κατά τι μικρότερη της δόμησης που είχε εγκριθεί από τα όργανα του ΥΠΠΟΑ και η κάλυψη του οικοπέδου είναι η αυτή, η κύρια διαφορά των αντίστοιχων διαγραμμάτων (2013 και 2017), στην οποία άλλωστε η αιτούσα στηρίζει όλους τους σχετικούς ισχυρισμούς της, δεν αναφέρεται στα κρίσιμα, εν προκειμένω, στοιχεία δόμησης του επίμαχου κτιρίου (κάλυψη, δόμηση, αρχιτεκτονική μελέτη-τεχνική περιγραφή, θέση, μορφή, επίπεδα κατασκευής, θεμελίωση, όψεις κ.ά.), αλλά έγκειται στον συνυπολογισμό της έκτασης των 211,60 τ.μ. στο εμβαδόν του ακινήτου το έτος 2013 για την εξεύρεση των επιτρεπομένων μεγεθών δόμησης και κατ’ ακολουθίαν στην αναγκαία διαφοροποίηση των αντίστοιχων διαγραμμάτων δόμησης των ετών 2013 και 2017. Εν όψει τούτων, οι ισχυρισμοί της αιτούσας, με τους οποίους προβάλλεται ότι η εγκριθείσα το έτος 2013 από τον Υπ. Πολιτισμού και Αθλητισμού μελέτη κατασκευής του επίμαχου κτιρίου ουδεμία σχέση έχει με την μελέτη που εγκρίθηκε με την 9/2018 άδεια δόμησης, είναι απορριπτέοι, ο ερειδόμενος δε στους ισχυρισμούς αυτούς λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι οι προσβαλλόμενες εκδόθηκαν χωρίς έγκριση του Υπ. Πολιτισμού και Αθλητισμού λόγω των διαφορετικών μελετών των ετών 2013 και 2017, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Περαιτέρω, οι προσβαλλόμενες πολεοδομικές άδειες εκδόθηκαν σύμφωνα με τις οικείες πολεοδομικές διατάξεις που ισχύουν για την περιοχή και ειδικώς για το συγκεκριμένο ΟΤ Γ356, ως προς την τήρηση ή μη των οποίων δεν προβάλλονται ειδικότερα παράπονα από την αιτούσα. Εξάλλου, αν θεωρηθεί ότι με τους ειδικότερους ισχυρισμούς, που βάλλουν κατά της νομιμότητας της πράξης πολεοδόμησης της περιοχής, προβάλλεται ευθέως λόγος ακυρώσεως κατά των προσβαλλομένων πράξεων, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι πλήττει το από 15.4.1988 διάταγμα ένταξης της περιοχής στο σχέδιο πόλεως, το οποίο ως ατομική πράξη γενικού περιεχομένου δεν ελέγχεται κατά το μέρος αυτό παρεμπιπτόντως, ο δε ισχυρισμός, με τον οποίο προβάλλεται ότι η υφιστάμενη στο ΟΤ Γ356 δασική βλάστηση προστατεύεται κατά τη δασική νομοθεσία, είναι απορριπτέος ως ερειδόμενος επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, διότι το συγκεκριμένο ΟΤ προβλέπεται ως χώρος κοινωφελών χρήσεων στον οποίο επιτρέπεται η δόμηση. Εν όψει των ανωτέρω, οι λόγοι ακυρώσεως (σκ. 24), με τους οποίους προβάλλεται ότι οι προσβαλλόμενες εκδόθηκαν κατά παράβαση των προαναφερομένων διατάξεων του Συντάγματος, της Σύμβασης της Γρανάδας, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης του Τοπίου (ν. 3827/2010) και των νόμων 1469/1950, 1650/1986 και 3028/2002, είναι απορριπτέοι στο σύνολό τους.
    26. Επειδή, με τον 5ο λόγο του δικογράφου προσθέτων λόγων προβάλλεται ότι όλες οι προσβαλλόμενες πράξεις των οργάνων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού εκδόθηκαν κατά παράβαση του άρθρου 24 παρ. 1 και 6 του Συντάγματος και των άρθρων 16, 12 (παρ. 1 και 4) και 14 παρ. 2 του ν. 3028/2002 και είναι ακυρωτέες, ως αναιτιολόγητες και ως εκδοθείσες καθ’ υπέρβαση των άκρων ορίων της διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης. Η αιτούσα ισχυρίζεται, κατ’ επίκληση και σχετικής νομολογίας του ΣτΕ, ότι σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του νόμου απαγορεύονται επεμβάσεις πλησίον ή επί ακινήτου μνημείου οι οποίες είναι δυνατόν να επιφέρουν με άμεσο ή έμμεσο τρόπο καταστροφή, βλάβη, ρύπανση ή αλλοίωση της μορφής του, ή του αρχαιολογικού χώρου ή του ιστορικού τόπου, ότι για την πραγματοποίηση επεμβάσεων που δεν επιφέρουν τις ανωτέρω συνέπειες απαιτείται η προηγούμενη έγκριση του ΥΠΠΟΑ, ότι ειδικά για οικοδομικές εργασίες η έγκριση του ΥΠΠΟΑ χορηγείται αν η απόσταση από το ακίνητο μνημείο -στην έννοια του οποίου περιλαμβάνεται και το άμεσο περιβάλλον του,- ή η σχέση με αυτό είναι τέτοια ώστε να μην κινδυνεύει να επέλθει άμεση ή έμμεση βλάβη σε αυτό, ότι ο Υπουργός Πολιτισμού προκειμένου να χορηγήσει την έγκριση εκτελέσεως έργου είτε επί είτε πλησίον μνημείων καθώς και σε κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο ή χαρακτηρισμένο ιστορικό τόπο και περιοχή ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, αξιολογεί τα χαρακτηριστικά του έργου και εκτιμά τις άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις που θα έχει η εκτέλεση του έργου στα ακίνητα μνημεία και ότι η αιτιολογία της χορηγουμένης εγκρίσεως ελέγχεται ως προς τα ζητήματα αυτά, πρέπει δε, για να είναι πλήρης, να περιέχει: α) περιγραφή των προστατευτέων μνημείων, β) περιγραφή του προς εκτέλεση έργου και γ) τεκμηριωμένη εκτίμηση των επιπτώσεων του έργου επί των μνημείων, του περιβάλλοντος αυτών, του αρχαιολογικού χώρου, του ιστορικού τόπου και της περιοχής ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους. Περαιτέρω, η αιτούσα παραθέτει το προστατευτικό καθεστώς της περιοχής, το οποίο αναφέρθηκε σε προηγούμενη σκέψη, προβάλλει δε τους ακόλουθους ισχυρισμούς: α) τα όργανα του ΥΠΠΟΑ αναιτιολόγητα ενέκριναν μελέτες για κτίριο αδιευκρίνιστης χρήσης, αναφερόμενο ως «κτίριο κοινωνικού χαρακτήρα», και την κοπή 53 δέντρων που συνιστούν «εν τοις πράγμασι» κοινόχρηστο χώρο πρασίνου με αποτέλεσμα να επέρχεται πρωτοφανής και ουσιώδης υποβάθμιση των μνημείων (κατασκευή του κτιρίου σχεδόν σε επαφή με τα ορύγματα τεσσάρων μυκηναϊκών τάφων) και του περιβάλλοντος χώρου αυτών όχι μόνο από τη δόμηση αλλά και από την εκχέρσωση δασικών ειδών, β) δεν αιτιολογείται για ποιο λόγο αδειοδοτείται η ανέγερση του κτιρίου, ενώ την ίδια στιγμή χωρίς προηγούμενη άδεια, του Υπουργείου Πολιτισμού έχουν κατασκευασθεί στο εν θέματι ακίνητο αυθαίρετα κτίσματα 1600 και πλέον τ.μ., τα δε κτίσματα αυτά έχουν παρανόμως «τακτοποιηθεί» με βάση τις διατάξεις του ν. 4178/2013 καίτοι η παραπάνω τακτοποίηση ουδεμία έννομη συνέπεια επάγεται ως προς την έλλειψη νομιμότητας των παραπάνω κτιρίων και τα αρμόδια όργανα του ΥΠΠΟΑ οφείλουν να λάβουν αποκαταστατικά μέτρα κατεδάφισης των αυθαιρέτων κτισμάτων που υπάρχουν εντός του οικοπέδου φερομένης ιδιοκτησίας του Ι.Ν. και όχι να επιτρέψουν την περαιτέρω δόμηση αυτού, γ) επελέγη η λύση της κατασκευής ενός κτιρίου εμβαδού 700 τ.μ. σε επαφή με αυθαίρετα κτίρια εμβαδού 1600 τ.μ., το οποίο θα αποτελέσει προσθήκη σε ένα αυθαίρετο κτίσμα που φέρεται να έχει τακτοποιηθεί με το ν. 4178/2013 (στην πραγματικότητα παραμένει αυθαίρετο), και μάλιστα με τρόπο ώστε να δημιουργείται ένα θηριώδες από πλευράς όγκου κτίσμα, το οποίο υποβαθμίζει το περιβάλλον του Ναυπλίου γενικότερα, δ) η σχετική γνωμοδότηση του ΚΑΣ τυγχάνει προδήλως αναιτιολόγητη, διότι από το περιεχόμενο αυτής προκύπτει ότι τα μέλη του ΚΑΣ δεν διερεύνησαν τη δυνατότητα κατασκευής του κτιρίου σε επαρκή απόσταση από τους 4 μυκηναϊκούς τάφους και πάντως όχι σε επαφή με αυτούς, ώστε να μην προκαλείται αυταπόδεικτη βλάβη σε αυτούς και στο περιβάλλον τους και διάσπαση της ενότητάς τους, ε) η γνωμοδότηση του ΚΑΣ τυγχάνει αναιτιολόγητη, διότι δεν εξέτασε οποιαδήποτε εναλλακτική λύση ως προς τη θέση κατασκευής του κτιρίου και τη διάσπαση του όγκου του κτιρίου αυτοτελώς και σε σχέση με τα αυθαίρετα κτίσματα και δεν εξέτασε εναλλακτική λύση ώστε να μην κοπούν δέντρα, αλλά επελέγη λύση η οποία έχει ως συνέπεια την καταστροφή «εν τοις πράγμασι» κοινοχρήστου χώρου πρασίνου, ο οποίος δεν θα έπρεπε καν να είχε ενταχθεί στο σχέδιο πόλεως και σε κάθε περίπτωση, ακόμη και παρά την παράνομη ένταξή του, προστατεύεται από τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας λειτουργώντας ως ένα εν τοις πράγμασι κοινόχρηστο άλσος της περιοχής, η οποία έχει πληγεί από την αυθαίρετη δόμηση που έχει λάβει χώρα στο παρελθόν. Κατά την αιτούσα, παραλείποντας το ΚΑΣ και τα όργανα του ΥΠΠΟΑ να διευρευνήσουν τη δυνατότητα διατήρησης των δέντρων και την δυνατότητα δόμησης του κτίσματος σε άλλη θέση και χωρίς να προβούν σε τεκμηριωμένη εκτίμηση, εν όψει του συνόλου των χαρακτηριστικών του νέου κτιρίου και της επαφής του με τους μυκηναϊκούς τάφους, κατέστησαν τις προσβαλλόμενες πράξεις παράνομες, οι οποίες είναι αναιτιολόγητες και προσκρούουν στις διατάξεις του ν. 3028/2002.
    27. Επειδή, οι ανωτέρω λόγοι ακυρώσεως κατά το μέρος που πλήττουν τη νομιμότητα των αποφάσεων και πράξεων των οργάνων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού (σκ. 3, πράξεις α΄, β΄ και γ΄) είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, δεδομένου ότι, όπως εκτέθηκε, οι πράξεις αυτές απαραδέκτως πλήττονται με την υπό κρίση αίτηση (ανωτ. σκ. 10 και 12). Εξάλλου, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3028/2002, υπό τις προϋποθέσεις που τάσσει η αρχαιολογική νομοθεσία και ύστερα από έγκριση ή άδεια του Υπουργού Πολιτισμού επιτρέπεται, κατ’ αρχήν, η δόμηση σε οικόπεδα κείμενα σε ενεργούς οικισμούς οι οποίοι βρίσκονται σε αρχαιολογικό χώρο ή και σε περιοχή που έχει χαρακτηρισθεί ως ιστορικός τόπος (πρβλ. ΣτΕ 945/2010, 3207/2015 κ.ά.). Ως εκ τούτου, οι αυτοί λόγοι ακυρώσεως καθ’ ο μέρος πλήττουν, καθ’ ερμηνεία του δικογράφου και σε συνδυασμό με τους ισχυρισμούς που διατυπώνονται στον 4ο πρόσθετο λόγο ακυρώσεως, την 111/1.3.2018 έγκριση δόμησης της ΔΑΟΚΑ και την 9/16.3.2018 άδεια δόμησης της Υπηρεσίας Δόμησης της Εκκλησίας της Ελλάδος (προσβαλλόμενες δ΄ και ε΄) είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, δεδομένου ότι οι εν λόγω άδειες εκδόθηκαν ύστερα από τη χορήγηση των απαιτουμένων από τις διατάξεις του ν. 3028/2002 εγκρίσεων του Υπ. Πολιτισμού και Αθλητισμού, οι οποίες μάλιστα διέλαβαν συγκεκριμένους όρους για την προστασία, συντήρηση και ανάδειξη των αρχαιοτήτων που βρίσκονται εντός του ΟΤ Γ 356, η τήρηση των οποίων, σε συνδυασμό με την αρχιτεκτονική μελέτη για την ένταξη του κτίσματος, από πλευράς όγκου, μορφής και λειτουργίας, στον αρχαιολογικό χώρο και τον ιστορικό τόπο, δεν προκαλούν, κατά τις εισηγήσεις των αρχαιολογικών υπηρεσιών, την ομόφωνη γνωμοδότηση του ΚΑΣ και την κρίση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, βλάβη στα υφιστάμενα στο ακίνητο μνημεία και διασφαλίζουν επαρκώς την προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος της περιοχής. Εξάλλου, με τις προσβαλλόμενες πολεοδομικές άδειες εκτιμήθηκε προσηκόντως το προστατευτικό καθεστώς που ισχύει για την ευρύτερη περιοχή, καθώς και το γεγονός ότι στο ακίνητο του Ι. Ναού υφίστανται μυκηναϊκοί τάφοι και δένδρα (κυπαρίσσια και πεύκα), ελήφθη δε μέριμνα ώστε να μην θίγεται η ακεραιότητα των μνημείων και να περιορισθεί ο αριθμός των δένδρων που θα κοπούν στον απολύτως αναγκαίο για την κατασκευή του κτιρίου (47 δένδρα, σύμφωνα με το 2060/30.9.2019 συμπληρωματικό έγγραφο απόψεων της Εκκλησίας της Ελλάδος). Ο ισχυρισμός της αιτούσας, με τον οποίο προβάλλεται ότι δεν εξετάσθηκε η κατασκευή του κτιρίου σε άλλη θέση ώστε να το κτίριο να μην γειτνιάζει με τους μυκηναϊκούς τάφους και να θιγεί μικρότερος αριθμός δένδρων, είναι απορριπτέος, δεδομένου ότι η αρχιτεκτονική μελέτη εξετάσθηκε από τις αρχαιολογικές υπηρεσίες και για τη θέση του κτιρίου δόθηκε έγκριση από τον Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, κατά τη χορήγηση της οποίας ελήφθησαν υπόψη από το ΚΑΣ και τον Υπουργό Πολιτισμού οι λόγοι προστασίας των πολιτιστικών αγαθών που καθιστούν κατάλληλη ή υπαγορεύουν την κατασκευή του κτιρίου στη συγκεκριμένη θέση, ως προς την επιλογή της οποίας δεν θα μπορούσαν να διαφοροποιηθούν η 111/1.3.2018 έγκριση δόμησης και η 9/16.3.2018 άδεια δόμησης. Περαιτέρω, όπως προαναφέρθηκε, με την υπό κρίση αίτηση δεν προσβάλλεται η δήλωση έτους 2013 του Ι.Ν. περί υπαγωγής των υφισταμένων στο ΟΤ Γ356 κτισμάτων στις διατάξεις του ν. 4178/2013 και, συνεπώς, οι σχετικοί με τη νομιμότητα της διαδικασίας αυτής ισχυρισμοί της αιτούσας είναι απορριπτέοι. Ο ειδικότερος ισχυρισμός, με τον οποίο προβάλλεται ότι με την έγκριση και την άδεια δόμησης επελέγη λύση η οποία έχει ως συνέπεια την καταστροφή «εν τοις πράγμασι» κοινοχρήστου χώρου πρασίνου, ο οποίος δεν θα έπρεπε καν να είχε ενταχθεί στο σχέδιο πόλεως και σε κάθε περίπτωση, ακόμη και παρά την παράνομη ένταξή του, προστατεύεται από τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας λειτουργώντας ως ένα εν τοις πράγμασι κοινόχρηστο άλσος, είναι απορριπτέος ως ερειδόμενος επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, δεδομένου ότι με το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο του Δήμου Ναυπλιέων καθώς και με την πολεοδομική μελέτη της περιοχής «Πρόνοιας» (π.δ. από 15.4.1988, Δ΄ 409) το ακίνητο του Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας δεν προβλέφθηκε ως δάσος, άλσος ή πάρκο ή εν γένει ως κοινόχρηστος χώρος πρασίνου, αλλά ως χώρος κοινωνικού εξοπλισμού σε επίπεδο πόλεως με λειτουργίες πρόνοιας για την ανέγερση και τη χρήση κτιρίων κοινής ωφέλειας με ειδικούς όρους και περιορισμούς δόμησης (Ιερού Ναού, ορφανοτροφείου κ.λπ.). Εξάλλου, κατά τα παγίως κριθέντα, δεν μπορεί να ελεγχθεί παρεμπιπτόντως το ισχύον πολεοδομικό καθεστώς, που αποτελεί ρύθμιση προβλεπόμενη σε ατομική πράξη γενικού περιεχομένου (ΣτΕ 306/2018 κ.ά.). Συνεπώς, όλοι οι αναφερόμενοι στην προηγούμενη σκέψη λόγοι ακυρώσεως είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.
    28. Επειδή, δεν επιτρέπεται η προβολή νέων λόγων ακυρώσεως με υπόμνημα (ΣτΕ 264/1977 Ολομ., 1369/1983, 2245/2000 7μ., 3908/2007 7μ., 3724/2014 Ολομ. κ.ά.), ούτε επιτρέπεται, κατά τα οριζόμενα στα άρθρα 25 (παρ. 2) και 33 του π.δ. 18/1989, η προβολή νέων πραγματικών ισχυρισμών με το υπόμνημα που κατατίθεται μετά τη συζήτηση της υπόθεσης (πρβλ. ΣτΕ 1423/1993 7μ., 1424/1993 7μ., 1740/1994 7μ., 1777/1993 7μ., 742/2005 7μ., 2581/2001 7μ., 2276/2005, 807/2016 7μ. κ.ά.).
    29. Επειδή, με το από 16.10.2019 υπόμνημα, που κατατέθηκε μετά τη συζήτηση εντός της χορηγηθείσης από τον Πρόεδρο προθεσμίας, η αιτούσα προβάλλει ότι οι προσβαλλόμενες άδειες «εμφανίζουν να κατεδαφίζουν (πλασματικώς) επιπρόσθετα κτίσματα, ώστε να εμφανίσουν μειωμένη την υφιστάμενη δόμηση στο ακίνητο, χωρίς να έχει προηγηθεί η οποιαδήποτε έγκριση για την κατεδάφιση των παραπάνω κτισμάτων από πλευράς του Υπουργείου Πολιτισμού …» με αποτέλεσμα να τυγχάνουν και εξ αυτού του λόγου ακυρωτέες (σελ. 21 υπομνήματος) και ότι οι ίδιες πράξεις είναι ακυρωτέες, διότι το ακίνητο ιδιοκτησίας του Ι.Ν. αποτελεί κοινωφελές ακίνητο, η δε τακτοποίηση της ιδιοκτησίας της αιτούσας με προσκύρωσή της σε αυτό θα πρέπει να λάβει χώρα σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 του ν.δ. 17.7.1923 (άρθρο 153 παρ. 1 ΚΒΠΝ), μη αρκούσης της μεταγραφής της πράξης εφαρμογής (σελ. 12). Σύμφωνα, όμως, με όσα εκτέθηκαν στην προηγούμενη σκέψη, οι ως άνω ισχυρισμοί κατά το μέρος που συγκροτούν αυτοτελείς, το πρώτον προβαλλόμενους, λόγους ακυρώσεως ή νέους, το πρώτον προβαλλόμενους, πραγματικούς ισχυρισμούς, προβάλλονται απαραδέκτως με το από 16.10.2019 υπόμνημα και πρέπει να απορριφθούν προεχόντως για τον λόγο αυτό.
    30. Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση, όπως συμπληρώθηκε με δικόγραφο προσθέτων λόγων ακυρώσεως, πρέπει να απορριφθεί και να γίνει δεκτή η παρέμβαση.
    Δ ι ά τ α ύ τ α
    Απορρίπτει την αίτηση.
    Διατάσσει, σύμφωνα με το σκεπτικό, την επιστροφή του παραβόλου που συνοδεύει το απορριφθέν αίτημα αναβολής της συζήτησης της υπόθεσης.
    Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου που καταβλήθηκε για την άσκηση της αίτησης.
    Δέχεται την παρέμβαση.

    Επιβάλλει στην αιτούσα τη δικαστική δαπάνη της παρεμβαίνουσας Ενορίας του Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας Ναυπλίου, η οποία ανέρχεται σε εξακόσια σαράντα (640) ευρώ, καθώς και τη δαπάνη του Δημοσίου και της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία ανέρχεται σε τετρακόσια εξήντα (460) ευρώ για καθέναν από τους διαδίκους αυτούς.
    Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 11 Ιουνίου 2020
    Ο Πρόεδρος του Ε´ Τμήματος Η Γραμματέας
    και μετά την αποχώρησή της
    Η Γραμματέας του Ε´ Τμήματος
    Αθ. Ράντος Δ. Τετράδη
    και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 15ης Σεπτεμβρίου 2021.
    Η Πρόεδρος του Ε´ ΤμήματοςΗ Γραμματέας του Ε΄ Τμήματος
    Αικ. ΧριστοφορίδουΔ. Τετράδη
    ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ
    Εντέλλεται προς κάθε δικαστικό επιμελητή να εκτελέσει όταν του το ζητήσουν την παραπάνω απόφαση, τους Εισαγγελείς να ενεργήσουν κατά την αρμοδιότητά τους και τους Διοικητές και τα άλλα όργανα της Δημόσιας Δύναμης να βοηθήσουν όταν τους ζητηθεί.
    Η εντολή πιστοποιείται με την σύνταξη και την υπογραφή του παρόντος.
    Αθήνα, ..............................................
    Η Πρόεδρος του Ε΄ ΤμήματοςΗ Γραμματέας του Ε΄ Τμήματος

    • Blogger Comments
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Απόλυτη δικαίωση για το εκκλησιαστικό συμβούλιο της Ευαγγελιστρίας η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας που έδωσε στην δημοσιότητα η ιστοσελίδα της Ιεράς Συνόδου Rating: 5 Reviewed By: Γιώργος Αργυριου
    Scroll to Top