Εφημερεύοντα

Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΑΡΓΟΛΙΔΑ

Σάββατο, 5 Μαρτίου 2016

Ιρια Αργολίδας: Η χρυσοφόρος αγκινάρα κινδυνεύει με εξαφάνιση

Αγκινάρα Ιρίων Το παραθαλάσσιο χωριό της Αργολίδας δεν αναπτύχθηκε όπως θα περίμενε κανένας από τον Τουρισμό αλλά από την παραγωγή αγκινάρας και για πολλά χρόνια οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής των Ιρίων κέρδισαν πολλά χρήματα και άφησαν ελπίδες για μια ακόμα καλύτερη εποχή. Από το 1952 όταν ο
Νικός Γεωργόπουλος κάτοχος πεντακοσίων στρεμμάτων αντιλαμβανόμενος το πρόβλημα που θα δημιουργούσαν τα υφάλμυρα νερά στην παραγωγή της ντομάτας που καλλιεργούσαν μέχρι τότε θα φέρει την αγκινάρα. Θα κάνει μια δοκιμαστική παραγωγή και θα διαπιστώσει ότι η αγκινάρα ευδοκιμούσε ακόμα και με το νερό που υπήρχε. Ετσι η ντομάτα θα υποχωρήσει και όλοι θα επενδύσουν στην αγκινάρα με άριστα αποτελέσματα. Τι όμως έγινε και σήμερα η καλλιέργεια της αγκινάρας αρχίζει και φθίνει με ταχύτατους ρυθμούς και δείχνει να μην έχει πλέον μέλλον.
Αλλαγές
 Ο τέως Πρόεδρος της τότε κοινότητας Ιρίων Δημήτρης Καλλιάνος μιλώντας στην εφημερίδα μας θα υποστηρίξει ότι η υπερ-καλλιέργεια και η έλλειψη αγρανάπαυσης έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα και έτσι από την μεγάλη παραγωγή φθάσαμε στην μείωση. Μέσα στις δεκαετίες που ακολούθησαν άλλαζαν πολλά και τα ανησυχητικά μηνύματα ερχόταν το ένα πίσω από το άλλο αλλά προφανώς δεν είχαν αποδέκτη. Παλιά μας διηγείται ο Κος Καλλιάνος κόβαμε την αγκινάρα όρθια ενώ τώρα σκύβουμε για να την μαζέψουμε αφού δεν αναπτύσσεται πλέον όπως στο παρελθόν.  Γιατί άραγε συνέβη αυτό;
Ο Κος Δημήτρης Καλλιάνος αφού τονίσει τα λάθη της υπερκαλλιέργειας και της απουσίας αγρανάπαυσης θα προσθέσει ότι μέσα σε όλα πρέπει να προστεθεί ότι η κοπριά χάθηκε μέσα από τα χωράφια και το κυριότερο είναι ότι :Σταμάτησε ο κόσμος να εργάζεται χειρονακτικά και αντικατέστησε την χειρονακτική εργασία με φάρμακα Η ζιζανοκτονία ήταν ο θάνατος των χωραφιών και είχε σαν αποτέλεσμα ότι ενώ η αγκινάρα ήταν πολυετές φυτό και κρατούσε τέσσερα χρόνια εδώ στα Ιρια τώρα πλέον δεν περνά τα τρία με πιο πιθανό χρόνο ζωής την διετία. Παράλληλα ενώ παλιά όταν έβαζες στο χωράφι αγκινάρα είχες επιτυχία 90% τώρα πλέον η επιτυχία είναι περίπου στο 30%
Εμπόριο
Μέσα στα πολλά λάθη που έγιναν προστίθεται και η εμπορική διάθεση της αγκινάρας αφού τότε η παραγωγή περνούσε στους αθίγγανους με μεγάλη ευκολία αντί να διαφημιστεί και να ανέβει η αξία της. Οι παραγωγοί τότε δεν είχαν κατανοήσει τις δυνατότητες που παρείχε τότε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα για την δημιουργία μικρών ομάδων παραγωγών και την διάθεση του προϊόντος. Εκείνο τον καιρό θυμάται ο Δημητρης Καλλιάνος ερχόταν πολλά χρήματα από την Ευρωπαϊκή Ένωση και συνεχίζει: Με μία ομάδα παραγωγών που κατάφερα να δημιουργήσω μοίρασα στο χωριό μου 48 εκατομμύρια δραχμές εκείνη την εποχή ενώ παράλληλα βγάζαμε και τα λειτουργικά έξοδα. Εκείνη την εποχή έγιναν πολλά αλλά δεν τιμωρήθηκε τελικά κανένας για τα λάθη και τις παραλείψεις. Θα  μπορούσαμε να κάνουμε ένα συνεταιριστικό εργοστάσιο αλλά  δεν το κάναμε τελικά ούτε αυτό. Ο γυιός του ο Ανδριανός Καλλιάνος
θα παρέμβει στην συζήτηση για να θυμίσει ότι ένας ιδιώτης ο Κος Πριόβολος έκανε τότε ένα εργοστάσιο για την επεξεργασία της αγκινάρας που όμως δεν υποστηρίχθηκε  όπως έπρεπε και τελικά έκλεισε. Μπαίνοντας στη συζήτηση ο Ανδριανός Καλλιάνος θα τονίσει ότι πλέον η αλλαγή των κλιματολογικών συνθηκών έφερε πάγο στην περιοχή και φυσικά ζημιά στις αγκινάρες που δεν αντέχουν στις χαμηλές θερμοκρασίες. Τώρα πλέον λέει ο Ανδριανός δηλώνει ότι το νερό είναι καλό λόγω Αναβάλλου αλλά η παραγωγή πλέον έχει πέσει πολύ και σιγά σιγά μειώνεται ενώ φαίνεται να επιστρέφουν τα οπωροκηπευτικά Επιπλέον η παρουσία του γυμνοσιάλαγκα που αφήνει κάποιες ασπρίλες πάνω στο προιόν και δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί μέχρι τώρα δημιουργεί ακόμα περισσότερα προβλήματα
Μέλλον
Τι γίνεται όμως από εδώ και πέρα;; Ποιο είναι το μέλλον της αγκινάρας ; Αρκούν οι ετήσιες εκδηλώσεις που κάνει ο Πολιτιστικός σύλλογος και οι ημερίδες; Μήπως χρειάζεται μια αναπροσαρμογή και νέα στρατηγική ώστε το προϊόν της περιοχής να γίνει ξανά πηγή πλούτου; Να πάρουν την υπόθεση της αγκινάρας στα χέρια τους οι νέοι υποστηρίζει ο Κος Καλλιάνος και να οργανωθούνε και να δημιουργήσουνε ομάδες παραγωγών μικρές και ευέλικτες ώστε να πουλάνε μόνοι τους τα προϊόντα μόνοι τους να προμηθεύονται λιπάσματα και εφόδια σε τιμές συμφέρουσες που θα κάνουν και το προϊόν ανταγωνιστικό. Κλείνοντας τη συζήτηση ο Ανδριανός Καλλιάνος θα τονίσει την ανάγκη διαφήμισης του προϊόντος αφού όπως χαρακτηριστικά αναφέρει σε λίγο θα γίνονται γιορτές της αγκινάρας και δεν θα υπάρχει αγκινάρα. Στον απόηχο της συζήτησης μπαίνει ο προβληματισμός για την συμβολαιακή καλλιέργεια καθώς και στην κίνηση να ελέγχεται η τιμή των προϊόντων από δύο τρία άτομα που κάνουν και εμπόριο με τις αλυσίδες Σούπερ-Μάρκετ. Μία συζήτηση που μάλλον είναι μεγάλη για να γίνει τώρα σε μία εποχή που κινδυνεύει η ύπαρξη του προϊόντος από όσα λάθη μέχρι τώρα έχουν γίνει. Η ανάγκη για προβολή του προϊόντος παραμένει ουσιαστική